Esseline Chistine Fabies was een zangeres met een legendarisch stemvolume en opvallend timbre. Ze werd geboren aan de Josikreek als voorkind van Josephina Fabies, de moeder van onder anderen Norine en Wilgo Baarn, met wie ze later de pionierskern vormde van de organisatie NAKS . Op de EBGS-school werd al gauw haar voorkeur voor zingen opgemerkt.

Voor het begin van de les werd iedere ochtend een lied gezongen en Esseline moest altijd voorzingen. Zang en muziek waren belangrijke vakken op school en daar leerde ze ook het notenschrift. Haar muzikale vader, Rudolf Charles Sloote, leerde haar al vroeg cuatro spelen, van oom Anton Landolf kreeg ze gitaarles. Terwijl ze vanaf 1969 al zingend bij NAKS aan de Gemenelandsweg de boel schoon hield, werd ze als zangtalent ontdekt door voorzitter Eugène Drenthe. Als lid van de zang- en dansafdeling maakte ze onder de artiestennaam ‘Ma Es’ furore met haar typische kriyorosten.

Ze werd specialist in sokopsalm, maar zong ook banya- en winti-liederen. Met de zang- en dansgroep van NAKS trad Ma Es herhaalde malen op tijdens culturele festivals in Nederland, Frankrijk, Frans-Guyana, Venezuela, maar ook in het Caribisch Gebied, zoals op Jamaica.

Tijdens de Folkloristische NAKS -tour ‘Aladey libi’ van de zang- en dansgroep naar Nederland en Frankrijk werd in 1986 in Amsterdam het optreden vastgelegd op het album ‘NAKS Soko Psalms (Live)’.

In 1998 werd Mi Agida, de eerste Afro-Surinaamse muziekschool van NAKS, geopend. Ma Es leidde de ceremonie samen met fluitist Ronald Snijders. En in 2002 verscheen haar cd ‘Ma Es, Mi na singiman’, een verzameling van zeventien religieuze liederen uit de slaventijd.

In 1993 kreeg ze de medaille in goud behorende bij de Ere orde van de Palm en in 2006 werd ze in Amsterdam-Zuidoost gehuldigd met de award van het Kwakoe Festival. In 2018 verscheen ze als icoon op de NAKS Iconenkalender.-.