SLAAN VAN KINDEREN

“Kom hier! Waarom heb je dat glas laten vallen? Kijk wat voor rommel je gemaakt hebt!”….pats..pats..pats.

Herkent u dat? Genieva (3 jaar) is weer ondeugend geweest. Moeder laat merken dat ze het niet leuk vindt door haar te klappen op haar billetje.
Mogen ouders hun kinderen slaan als onderdeel van de opvoeding? Mensen denken verschillend hierover. Sommigen gaan ervan uit dat ze zelf als kind vaak pakslaag gehad hebben en toch goed terecht zijn gekomen. Een andere opvatting is: ‘gelukkig dat mijn ouders me flink aangepakt (geslagen) hebben anders was ik niet wie ik vandaag ben, want ik was vreselijk lastig”.
“ Als er gevaar voor het kind dreigt (bijvoorbeeld als het kind de hand uitsteekt naar het hete gasfornuis) dan is het goed om het kind een tik te geven”, menen sommige ouders. Die klap is dan bedoeld om hem af te schrikken.
Maar er zijn ook mensen/ouders die absoluut tegen slaan zijn: “als je jouw kind opvoedt zonder te slaan, dan maak je geen sufferd van hem of haar, maar wel iemand met zelfrespect en respect voor anderen”.

Waarom gaan ouders ertoe over om hun kind te slaan?
Eerlijk is eerlijk onze lieverdjes kunnen je soms het bloed onder de nagels vandaan halen! Ze doen dingen die niet mogen, zitten aan onze kostbare spullen, dreinen om niets, dwingen, halen gevaarlijke stunts uit….U kent het allemaal wel. En ouders zijn ook maar mensen. We hebben, als het kind zich niet gedraagt zoals wij dat willen, soms moeite onszelf onder controle te houden.
Ouders kunnen ook gemakkelijk slaan als ze moe zijn. Na een lange werkdag verlang je naar rust en juist dan haalt je kind allerlei kattenkwaad uit! Energie om te waarschuwen en uit te leggen wat niet en wel mag is er niet meer, dus een klap is gauw gegeven.
Ook drukte, geldzorgen, persoonlijke problemen kunnen maken dat ouders zich uit hun tent laten lokken en gaan slaan. Als je als ouder zelf niet goed in je vel zit is de kans groter dat je jouw geduld verliest en boos wordt op je kind als hij of zij lastig is. En kinderen reageren intuïtief op je slechte bui door nog meer negatieve aandacht te vragen of stouter te zijn.
Er zijn ouders die denken dat je een kind moet slaan om hem/haar “te sterken”, anders wordt hij/zij een “bobo”. Anderzijds denken ouders ook dat als je slaat het voor het kind duidelijk is wie de baas is, m.a.w. dat je niet over je heen laat lopen.

Moeten ouders slaan?
Het blijkt dat kinderen tussen anderhalf en zeven jaar het meest geslagen worden. In deze leeftijdscategorie zijn kinderen de wereld om zich heen aan het verkennen. Ze zijn nieuwsgierig, ondernemend, onderzoekend. Ze willen weten wat er bijvoorbeeld overblijft als ze de aarde uit de plantenbak weg halen; wat gebeurt als ze die knoppen van je dure apparatuur indrukken. Kinderen hebben nog geen inzicht in de waarde van dingen. Ze beseffen niet hoeveel moeite en geld het u gekost heeft om die aan te schaffen. Kinderen zien ook nergens gevaar in. Zeker kleintjes zijn zich niet bewust van de consequenties van hun gedrag. Je kunt dan wel klappen uitdelen (en die komen op die kleine billen uiteraard behoorlijk hard aan, dus gevolg: gebrul), en Jamal zal er behoorlijk van schrikken, maar morgen of soms zelfs een paar uren later is de verleiding er weer en wat doe je dan? Nog meer klappen? Hardere? Of misschien zit de schrik er zodanig in dat Jamal in het bijzijn van jou het ongewenste gedrag niet meer vertoont, maar wel als je niet in de buurt bent.

Hoe ervaart een kind een pakslaag?
Een kind ervaart een pakslaag (maar ook een simpele tik) als een handeling van geweld. Als er vaker geslagen wordt, dan kan er een sfeer van angst en wantrouwen tegenover de ouders ontstaan.
In het algemeen voelt ieder kind zich veilig bij de ouders, maar als er wordt geslagen door die ouders, van wie het kind verwacht dat ze van hem houden, dan kan het zich behoorlijk onveilig voelen.
Grotere kinderen die geslagen worden weten dat ze niets tegen hun ouders kunnen doen, maar laten op de een andere manier merken dat ze het hier niet mee eens zijn, bijvoorbeeld ze maken hun huiswerk niet, lopen van huis weg, ze richten hun boosheid op anderen, bijvoorbeeld jongere broertjes of zusjes of vriendjes, enz.

Is slaan de manier om gehoorzaamheid af te dwingen?
Houdt het ongewenste gedrag daarmee op? In de praktijk blijkt dat dit slechts tijdelijk het geval is. Het kind zal schrikken en stoppen met het gedrag, maar zoals eerder gezegd, meestal doet het kind na een bepaalde tijd weer iets wat niet mag.
Bovendien geven ouders die slaan een bepaald voorbeeld, namelijk: als iets je niet bevalt, als je wilt dat iets ophoudt of als je wilt dat er gedaan wordt wat jij zegt dan kun je dat afdwingen door te klappen. Kinderen imiteren hun ouders. Ze zullen er niet toe overgaan hun ouders terug te slaan, maar wel anderen, die kwetsbaarder zijn dan zijzelf.

Wat moeten ouders dan wel doen?

  • Als het enigszins mogelijk is: houd je kostbaarheden buiten bereik van je kinderen. Ook dingen die een gevaar kunnen opleveren moeten niet in de buurt van kinderen blijven (bijvoorbeeld de fles chloor zet je het liefst in een kast waar je kleintje niet bij kan).
  • Wanneer het kind dingen wil doen die niet mogen, probeer hem dan af te leiden. Zeg niet steeds “niet doen”, dat maakt kinderen juist nieuwsgierig en willen ze juist wel
  • Leg het kind uit waarom je niet wil dat hij bijvoorbeeld aarde uit je plantenbak weg schept.
  • Laat je niet uitdagen/ uit je tent lokken! Handel niet als je boos bet. Tel tot tien om jezelf tot kalmte te dwingen en als dat niet helpt ga even uit de situatie.
  • Zorg goed voor jezelf, m.a.w. rust wanneer dat kan; als jij je fit voelt kan je meer hebben.
  • Probeer eraan te denken dat het kind in een bepaalde (ontwikkelings-)fase zit, m.a.w. verplaats je in hem/haar.

Heb je toch een keer een klap gegeven en je hebt er spijt van zeg dan “sorry, ik was erg boos, maar ik had je niet moeten slaan”.  Vermijd te zeggen dat het de schuld van het kind zelf is dat je geslagen hebt, omdat ze ongehoorzaam was!

Als de sfeer in huis prettig is, er een goede onderlinge communicatie en wederzijds respectis, dan zullen er zeker geen klappen vallen, ook al doet het kind weleens dingen die we niet prettig vinden.

Inez Sijlbing