Masterclass Sranantongo grammatica

De Sranantongo Werkgroep van de organisatie voor gemeenschapswerk Naks organiseert in samenwerking met het Kotomuseum een driedaagse masterclass Sranantongo Grammatica. Deze vinden plaats op 20, 25 en 27 april, meldt de organisatie in een nieuwsbericht.

NAKS zet zich in om de taal dichterbij de bevolking te brengen en om te stimuleren dat het steeds meer als normaal beschouwd wordt om onze mooie taal te hanteren. Belangrijk voor het gebruik van het Sranantongo is het beheersen van de grammatica. Immers, inzicht in de structurele regels van een taal draagt bij tot een betere taalbeheersing en vergroot de creativiteit in het taalgebruik.

Tijdens deze masterclass komen onder meer de volgende onderwerpen aan de orde: waarom Sranantongo grammatica? Wat is eigenlijk grammatica en wat is het nut van kennis daarover? Ter onderbouwing van de theorie zullen er veel praktijkvoorbeelden behandeld worden. In het verleden werd het Sranantongo slechts in informele settings gebruikt. Tegenwoordig komt deze Surinaamse taal meer tot zijn recht. De cursusleider is de taalkundige Hein Eersel.

Bron

Resolutie Sranantongo verheffen tot wet

Net als het Nederlands neemt Sranantongo een zeer prominente plaats in binnen de communicatie tussen de verschillende bevolkingsgroepen in Suriname. Voor het gebruik van de juiste spelling had toenmalig president Fred Ramdat Misier in 1986 een resolutie geslagen.

In de loop der jaren is die spelling gaan verwateren, waardoor bijna eenieder zijn eigen spelling maakt en hanteert. De sociaal culturele vereniging Naks heeft het initiatief genomen om de veranderingen te inventariseren, na te gaan wat precies de juiste spelling is en dat die opnieuw vastgelegd wordt. “Niet meer in een resolutie, maar in een wet”, benadrukt Eline Graanoogst. De juriste riep vrijdagavond aanwezigen bij de lezing ‘Reduplicatie’ op om zich op te geven als ze een bijdrage in de spelling van het Sranan willen doen.

Binnen Naks was er al een taalcommissie bezig om te kijken naar het vaststellen van de juiste spelling. Graanoogst is door Naks gevraagd om naar het juridische aspect van de taal te kijken. “Persoonlijk denk ik dat we meer aan zullen hebben als de spelling in een juridisch waterdicht document wordt vastgelegd”, zegt de juriste. Een wet staat hoger dan een resolutie, want die zal door De Nationale Assemblee goedgekeurd worden. “Bij een wet wordt men gedwongen om de juiste spelling te hanteren. Bij overtreding kan men geen politie op je afsturen, maar met het officieel wettelijk document kan je overal in de wereld gaan shoppen”, legt Graanoogst uit aan de Ware Tijd.

Voor de Unesco zijn talen het instrument om het cultureel erfgoed levend te houden. Door de moedertaal in ere te houden, blijft de taalkundige en culturele traditie bestaan en wordt men zich meer bewust van de verschillen tussen de diverse mensengroepen.

Bron

 

Fosten Fesa begin nieuwe periode kaseko

Yari fu Kaseko loopt zo langzamerhand tegen het einde. Bij verschillende activiteiten in de voor kaseko bijzondere periode werd echter erop aangedrongen dat de werkgroep die zich ontzettend heeft ingezet voor de muziekstijl, zich niet terugtrekt.

Aan die oproep lijkt nu gehoor te worden gegeven. De werkgroep gaat door onder de naam Memre Kaseko. Ook de jaardag van kasekolegende Lieve Hugo wordt daarnaar vernoemd. De werkgroep is voornemens om vooral op die dag extra de focus op de muziekstijl te leggen.

Al enkele jaren organiseert Rosita Leeflang, die ook tot de werkgroep behoort, rond de jaardag van Lieve Hugo een Fosten Fesa. “Bij eerdere edities heb ik het event door omstandigheden wel eens op een andere datum gehouden, maar vanaf dit jaar blijven we steeds 13 december aanhouden”, vertelt ze. De Fosten Fesa in Courtyard by Marriott markeert tegelijkertijd het einde van Yari fu Kaseko, maar niet van kasekoactiviteiten. Er zijn eerder lezingen gehouden en discussies op gang gebracht over kaseko. De werkgroep wil met haar inspanningen erop helpen toezien dat het genre behouden blijft als cultureel erfgoed en een opleving krijgt.

Deze Fosten Fesa draagt als subtitel: ‘A tribute to kaseko legends’. Volgens Leeflang zal er behalve aan de grootheden die al het tijdelijke met het eeuwige hebben verwisseld ook een ode worden gebracht aan de weinige nog levende kasekolegendes. “Ze krijgen over het algemeen geen schouderklopjes voor de enorme contributie die ze aan de muziek hebben geleverd.” Onder meer wordt voor de ode de artiest Johnny de Miranda uitgenodigd. “Hij heeft ondertussen een heel hoge leeftijd, maar is er ontzettend enthousiast over. De andere personen hebben we nog niet bereikt, dus over hen kan ik nog niet uitweiden. We gaan ze de grani geven zodat het publiek weet wie ze zijn.”

Bron: DWTonline

Koto Museum houdt vijf exposities over hoofddoeken

“Er is te weinig educatie over gelegenheidsdoeken”, zegt curator Christine van Russel-Henar aan Starnieuws. Het Koto Museum bezit een grote verzameling van deze hoofddoeken die, vroeger en ook tegenwoordig, voor een speciale gelegenheid worden ontworpen, gedrukt en verkocht. Hiervan worden meestal angisa’s, maar ook wel eens ingelijst als een schilderij of gebruikt als tafeldoek. 

Henar heeft samen met haar assistenten Natasha en Danitsja de hele hoofddoeken collectie uitgeplozen en besloten om vijf exposities te houden. De eerste tentoonstelling gaat op de herdenkingsdag van de onafhankelijkheid natuurlijk over Srefidensi. Prachtige hoofddoeken zijn overzichtelijk opgehangen in het tuinhuis van het museum.

De curator vertelt enthousiast dat, “in 1975 vijf doeken zijn uitgegeven, waarvan één door winkel About, een ander gemaakt door kunstenaar Robbles de Medina”. In 1976 is één doek uitgegeven, daarna vier jaar stilte en in 1980 geeft de Young Women Christian Association (YWCA) een doek uit in verband met 5 jaar herdenking.

“Het gaat bij mij vooral om het vastleggen van dingen die heel veel waarde hebben gehad voor onze mensen, want als het geen waarde had, zouden ze het niet aanschaffen en ook niet bewaren. Daarom laten we ze niet in de kast liggen, maar laten ze de gemeenschap zien, want misschien komen er mensen die dan zeggen wie een doek heeft uitgegeven.”

Henar legt uit in Nederland ook hoofddoeken zijn uitgegeven rondom gebeurtenissen van het koningshuis. Bij het huwelijk van Bernhard en Juliana, in 1888 bij de kroning van Wilhelmina en zij is zelfs een doek tegengekomen met 50 jaar wijs beleid van Wilhelmina erop. Haar onderzoek wijst uit dat Nederlanders bij een kroning schoteltjes, glazen en sjaaltjes verzamelen, maar geen doeken dat is dan echt Surinaams.

De emancipatie doeken voor de viering van afschaffing van de slavernij hebben ook veel informatie. De eerste emancipatie hoofddoek is bij de herdenking van 75 jaar Manspasi en dat is nog heel Europees met een zeilschip erop. De doeken van 100 jaar Manspasi zijn ineens Surinaams met kotomisi, rijstplanten, alle bevolkingsgroepen. “In juni 2018 eindigen we met de odo hoofddoeken, want mensen kochten die doeken omdat ‘die tori’ verteld moest worden”, besluit Henar lachend.

Bron: Starnieuws