Koto op de catwalk

Koto op de catwalk

De opening van de nieuwe tentoonstelling ‘kotomisi de kracht van klederdracht’ vieren wij op 13 december met een lezing en een wervelende catwalkshow met kotomisi kostuums, muziek en Surinaamse catering. Hiervoor zijn kaarten te bestellen via bijgevoegde link.

Locatie: Singelkerk, Singel 452 te Amsterdam

Tijd: 19.00 uur inloop en 19.30 start: Welkom en introductie door mevrouw Christine van Russel-Henar met daarna een catwalkshow met kotomisi presentaties en muziek in co-presentatie met mevrouw Maritha Kitaman van NAKS Nederland.
21.00 einde programma met een Surinaamse catering en een samenkomst.
21.00 tot 22.00 uur is het museum geopend om de tentoonstelling te bezoeken (Herengracht 427, direct achter de Singelkerk).
Prijs: € 20,-

Gedurende de tentoonstelling (13 december 2019 t/m 1 juni 2020) worden er diverse lezingen en masterclasses Angisa stijven en vouwen georganiseerd. Check de komende maand de website voor data www.hetklederdrachtmuseum.nl

Voor aanvragen voor rondleidingen of masterclasses (voor groepen op verzoek) gelieve uw verzoek naar winkel@hetklederdrachtmuseum.nl

De mythe van de Surinaamse wasi ontrafelt…

Waar denk jij aan bij (het nemen van) een wasi? Een van de mooiste maar soms ook in taboe gehulde Surinaamse tradities. De kruidenbad.
Schoon (regen) water in een prapi (kruik), voeg daarbij verschillende kruiden, bladeren en bloemen uit de natuur en neem daarmee een swit’ watra, een bad.

De uitvoering van zo’n Swit’ watra wasi bestaat niet alleen uit het baden maar ook uit het gelijktijdig zeggen wat op je hart ligt. Krei yu nowtu. Bidden. Je woorden zorgvuldig kiezen, welke verlossing mogen brengen in je leven.
De verfrissende werking van het koude water, het water dat via je porien je lichaam binnendringt, zorgt ervoor dat de natuur (waar we in het alledaagse vaak afstand van doen) weer dieper in je lichaam wordt opgenomen. Het brengt een nieuwe verbinding tot stand.

De swit’ watra wasi is daarom ook het meest populair rondom de jaarwisseling. De Owru Yari Switi Wasi. Symbool voor een nieuwe frisse start. Een diepe grondige reiniging. Healing. Een cadeau voor lichaam, geest en ziel. Want wanneer je baad stroomt alles. Je voelt je schoon, als herboren. Hoe krachtiger de kruiden, hoe sterker je je voelt. Je kunt je hierin laten begeleiden maar je kunt ook zelf je badje prepareren en samenstellen. Wanneer je maar wilt en hoe je het zelf wilt.

Voor jong en oud. Alleen of samen. Niets om je voor te schamen. Zorgen voor jezelf op een traditioneel en meest natuurlijke manier.

Zolang JIJ je er maar goed bij voelt en je daarna net zoals Thelasinga hier op de foto tevreden kan nagenieten met of zonder sigaar.

Bron

Universiteit Nijmegen zet ruim 17.000 zwarte bladzijden uit onze geschiedenis online

Hier is ie dan….. de nieuwe nieuwsbrief van Amem leden

Hier is ie dan….. de nieuwe nieuwsbrief

Hier is ie dan….. de nieuwe nieuwsbrief waarop u als Amem leden lang heeft moeten wachten.

Namens het bestuur van Amem ben ik dan ook trots en verheugd  om, na een periode van afwezigheid, u deze nieuwe nieuwsbrief te mogen aanbieden.

Door het uitgeven van deze nieuwsbrief geven wij als bestuur blijk van het feit dat wij de periode, waarin wij te kampen hebben gehad met interne organisatorische – en externe factoren, achter ons hebben gelaten en de draad weer hebben opgepakt om Amem bij u weer op de kaart te zetten..

Het huidig bestuur is, gezien het in ons gestelde vertrouwen, voortvarend te werk gegaan om onze administratieve organisatie op orde te krijgen. Het eerste resultaat van onze actie is deze nieuwsbrief. Als tweede zult u binnenkort, net als voorheen, periodiek weer financiële overzichten ontvangen waarin u geïnformeerd wordt omtrent c.q. inzake de hoogte van uw inleg.

Het opschonen van het ledenbestand wordt nu ook voortvarend ter hand genomen teneinde informatie te krijgen over de actieve en niet-actieve leden van Amem. U merkt het; Amem is in beweging, het bestuur is in beweging en samen met u willen wij deze beweging voortvarend voortzetten.

Wat kunt u de komende periode  nog meer van ons verwachten:

Zoals u bekend is Amem een spaarcoöperatie met als voornaamste doel u  te stimuleren om door actief te sparen te bouwen aan een stabiele financiële toekomst. Dit zullen wij doen door een aantal diensten en producten aan u voor te leggen. Wat dacht u van:

  • De ‘spaarchallenge’: een systeem waarbij u uitgedaagd zult worden om nog bewuster te sparen waaraan een prijs verbonden zal zijn.
  • Een Ledenwervingscampagne: ons groot offensief, waarbij wij uw steun en inzet hard nodig zullen hebben om het aantal leden drastisch te verhogen tot het respectabele aantal van 2.500 te bereiken in 2021.
  • Het kousenbandproject: U als leden stellen wij in de gelegenheid groenten in te kopen tegen een prijs welke lager ligt dan de prijs in de supermarkt/ Toko.

Kortom; Amem is in beweging en om in beweging te blijven hebben wij van u als trouwe Amem leden (de stonfutu) de inzet, steun, expertise en enthousiasme hard nodig om de verschillende uitdagingen aan te gaan teneinde Amem, in de toekomst, een economische factor van betekenis te laten zijn ten behoeve van onze gemeenschap. Want, door samen te sparen bouwen wij aan de toekomst van onze kinderen en kindskinderen.

Als bestuur zijn wij er klaar voor en met uw steun en inzet zien wij de spaartoekomst met vertrouwen tegemoet.

Namens het bestuur wens ik u veel leesplezier toe en uw ideeën dan wel aanbevelingen zien wij graag tegemoet. Samen Sparen, bouwt  Een Toekomst.

Namens het bestuur van Amem

Kenneth Brammerloo

Voorzitter

Book Review: ’Dead aid, Why aid is not working and how there is another way for Africa ’ – Dr. Dambisa Moyo

‘Dead Aid’ van Dr Dambisa Moyo zou het best omschreven kunnen worden als ‘intellectueel’. Hiermee wordt bedoeld dat Dr. Moyo dit werkt lijkt te hebben geschreven met haar academische collega’s en andere academici in gedachten.

Net als de review van ‘The Capitalist Nigger’ van Dr. Onyeani, zal ook ‘Dead Aid’ worden beoordeeld langs de dimensies van inhoud, toon en relevantie.

De inhoud

‘Dead Aid’ is een grondige analyse van de (macro) economische situatie waarin het leeuwendeel, indien niet alle Afrikaanse landen zich bevinden. In deze analyse wordt ingegaan op en uitgelegd welke sociale, politieke en maatschappelijke gevolgen deze situatie heeft op het leven in deze landen.

Bij het uitvoeren van deze analyse, straalt niet alleen de academische achtergrond van Dr. Moyo door, maar ook haar ervaring in de wereld van het zakenbankieren. Dit blijkt uit haar koppeling van een erg systematische opbouw en praktisch oplossingsmodellen met onderbouwing (allemaal makkelijk na te trekken).

Haar analyse geeft een overzicht van wat Aid, ontwikkelingshulp, precies is. De verschillende vormen van ontwikkelingshulp, de oorsprong van het ontwikkelingshulpdenken en hoe ontwikkelingshulp op basis daarvan zich steeds heeft aangepast aan de veranderde inzichten.

Dr. Moyo legt hierna haarfijn uit waarom haar boek ‘Dead Aid’, dode hulp (of misschien zelfs beter gezegd; dodende hulp). Met het gemak van iemand die het onderwerp volledig in de vingers heeft, legt ze uit hoe de ontwikkelingshulp het gezonde politieke proces in een land ondermijnd, de gevolgen daarvan op de economie en het leven van burgers uiteindelijk.

Na de analyse draagt Dr. Moyo systematisch uit hoe in haar beleving de economie van een Afrikaans land, beschadigd door deze vorm van ontwikkelingshulp, weer op de rit gekregen kan worden. Ze bediend zich hierbij van verschillende voorbeelden en een heel arsenaal van historische marktgegevens om haar strategie te onderbouwen.

In het aanreiken van oplossende strategieën schuwt Dr. Moyo het voorstellen van het controversiële niet. Zij is duidelijk erg geoefend in onconventioneel denken en maakt hier haast met moedwillige onverschilligheid gebruik van, wars van wat anderen zouden kunnen denken over hoe ver ze bereid is te gaan.

De toon

De algemene toon van ‘Dead Aid’ is een optimistische en strijdbare. Dr. Moyo legt op een zakelijke, bijna klinische manier de vinger op de zere plek, zonder daarbij verbitterd over te komen. Dit ondanks het feit dat ze behoorlijk wat voorbeelden aanhaalt, over situaties die zich in haar beleving niet hoefden te ontstaan, maar toch voortduren.

De optimistische en strijdbare toon schijnt voort te komen uit haar onwrikbaar geloof, meer nog overtuiging dat hoewel de situatie nijpend is, het absoluut te corrigeren is door de Afrikaan zelf. In die zin is de toon ronduit revolutionair. Dr. Moyo ziet het niet als mogelijk, maar als gegeven dat de Afrikaanse naties in staat zijn om binnen afzienbare tijd zichzelf te bevrijden uit de permanente staat van armoede die niet lang na het tijdperk van het kolonialisme is begonnen.

De toon van ‘Dead Aid’ is in die zin besmettelijk. De haast achteloze manier waarop een probleem, dat al decennia lang bestaat, wordt ontleed is aanstekelijk. “We kunnen dit hebben, we kunnen dit doen, al moeten wij daarvoor dingen doen waar anderen niet over durven na te denken, we doen het gewoon”.

Op een rare manier lijkt de toon op de geestelijke opsomming van een volk dat al generaties tot het uiterste wordt gedreven, maar na dit alles de weg uit de situatie niet uit het oog is verloren.

De relevantie

De beelden over donker gekleurde vluchtelingen die de Europese enclaves in Noord-Afrika bestormen en op gammele bootjes de oversteek wagen naar het ‘beloofde land’, spreken boekdelen over de relevantie van dit boek dat intussen al acht jaar terug is verschenen.

Raar genoeg is ‘Dead Aid’ niet alleen relevant voor de zwarte mens die in Afrika probeert om een natie weer op de rails te krijgen. De relevantie reikt ook naar ons wonend in de ‘ontwikkelde’ wereld. Dezelfde mechanismen die ontwikkelingshulp funest maken voor de economie van een Afrikaans land, maken subsidies funest voor Afro gemeenschappen en organisaties hier in Europa/Nederland.

Macro of micro niveau maken hierbij weinig uit. Financiële geldstromen die van buiten de (zwarte) gemeenschap komen, als aalmoes bedoeld, horen anathema te zijn. Niet uit trots alleen, maar meer nog uit lijfsbehoud en begrip van de overal aanwezige en geldende natuurwetten. Zij die deze wetten overtreden, worden door de natuur tot de dood veroordeeld.

DE BEZETTING BIJ BEVERWIJK De kracht van de Afro reeks

Op een mooi nazomerse dag in Amsterdam Zuid-Oost, van de laatste zonnestralen van het seizoen gebruikmakend om de vitamine D voorraden aan te vullen, valt je zo het een en ander op. Terwijl je met vrienden zit te praten, overleggen en discussiëren kijk je om je heen. Zonder er direct bij stil te staan neem je het langslopend volk in je op.

De Afro broeders, van wie een behoorlijk percentage duidelijk erg bekend zijn met regelmatig sportschool bezoek (jammer genoeg vergeten heel wat de benen daarbij, maar dat is een onderwerp voor misschien een andere keer) en de Afro zusters. De zusters.

De zusters verdienen het dat er een speciale nieuwe alinea wordt aangemaakt voordat we verder gaan. Het valt je op hoe ze op verschillende manieren schoon zijn, hoe ze gekleed gaan, wat de kwaliteit van hun kleding is en hun accessoires (op een normale zaterdag middag), wat hun kleding wel en/of niet bedekt en hun haar. Hun haar.

Voor de zeldzame vreemdeling in Jeruzalem, zullen wij even uiteenzetten hoe Afro haar en in het bijzonder dat van de Afro zusters wordt gedragen. Je hebt naturel, chemische behandeld en je hebt “aangevuld”.

Op het oog krijg je op die mooie zomerse dag in Amsterdam Zuid-Oost het gevoel dat het grootste deel van de zusters die jouw gezichtsveld in en uit gaan, hun haar hebben aangevuld. De grootste groep daarna is die hun haar chemisch hebben behandeld en een kleine maar toch trots aanwezige groep draagt het naturel (Of dat nu in een woeste Afro is, een bescheiden Afro, gevlochten, in gevlochten of gedraaid, enz. is)

Nu ben je lid van AMEM en bij het zien van dit alles, heb je het weer zonder dat je het direct door hebt, je mentale rekenmachine van stal gehaald. Van dat soort van vroeger die men op de financieel administratieve afdelingen bij instanties en in bedrijven gebruikte. Met van die grote toetsen, waar je toch geen fouten mee maakt, zelfs als je van die wat dikkere vingers hebt.

En je slaat aan het rekenen. Die berekening levert resultaten op die je gewoon niet wil accepteren, dus ga je naar huis en ga je wat meer wetenschappelijk geënt onderzoek doen.

De markt

We geven procentueel meer uit aan alles dan iedereen, maar aan etno-specifieke haarproducten (haarproducten speciaal gemaakt voor Afro haar), is dat bijvoorbeeld in de VS negen maal (9x) meer dan de rest van de bevolking.

In de VS geeft de Afro bevolking in 2018 rond de  $3 miljard uitgegeven aan hun haar. In Engeland was dat ongeveer $1,6 miljard (80% van de totale markt). Voor Nederland met z’n populatie van ongeveer 700.000 Afro zielen (dit moeten we nog een keer zelfs gaan onderzoeken), kan dat met een vrij simpele berekening ook redelijk worden geschat.

In de VS is de Afro bevolking 14% van het geheel (327,2 miljoen is het totaal). Dat is dan ongeveer 49 miljoen mensen. Die hebben ongeveer $3 miljard aan hun haar uitgegeven. Dat is gemiddeld zo’n $61 per persoon voor 2018. (het is natuurlijk wat scheef aangezien de zusters een groter deel voor hun rekening nemen per persoon). In Engeland, waar wij met iets meer dan 2 miljoen zijn, besteden wij ongeveer $1,6 miljard aan ons haar. Dat is gemiddeld $800 per persoon in 2018.

Op het sociaal economisch gebied zijn wij in Nederland als groep dichterbij onze mensen in Engeland als in de VS. Laten wij op grond daarvan ervan uitgaan dat wij ook $800 per persoon in 2018 aan ons haar hebben uitgegeven. Dat is op een groep van 700.000 man, $560 miljoen. Omgerekend ongeveer €512 miljoen.

Bezetting

Een markt van rond de €512 miljoen in Nederland voor op Afro haar geënte producten. Aan de ene kant mag je er best trots op zijn dat wij blijkbaar dit vermogen bezitten en uit kunnen geven aan onze presentatie. Daarna bekruipt de vraag als AMEM lid je; “Hebben wij deze markt in handen? “. En indien dat niet met ja beantwoord kan worden; “Wie dan wel?”.

In de VS is de markt voor afro haarproducten voor 60 – 80% in handen van Zuid-Koreaanse ondernemers (en het overgrote deel van de producten komt uit India en China). In Engeland zijn het de “South Asians” die de markt domineren en in Frankrijk zijn het de “Arabs and Pakistani’s”. De Nederlandse situatie is uit onze eigen ervaring niet veel beter.

Stel dat wij te maken hebben met een dominantie van 80% in Nederland (het is waarschijnlijk meer), dan vertaalt dat zich in een vermogen van ongeveer €410 miljoen die wij waarschijnlijk genereus hebben gedoneerd aan een ander etnisch economisch blok 2018.

Wij kunnen dus met recht zeggen dat er hier sprake is van een serieuze bezetting in ons economisch leven. Jammer genoeg is dat niet de enige maar één waar wij misschien iets sneller wat aan kunnen doen.

Natuurlijk zijn er de zusters die hierop trots erop wijzen dat zij reeds de overstap hebben gemaakt naar het naturel dragen van hun haar. Hiervoor verdienen zij ons respect, maar wij moeten ons niet in slaap laten sussen en alert blijven. Het moeder bedrijf van het in 1991 Afro opgerichte Shea Moisture, Sundial Brands werd in 2017 overgenomen door onze “eigen” Unilever. L’Oréal kocht in 2014 het in 1993 Afro opgerichte Carol’s Daughter. En andere spelers van gelijke grootte zoals Proctor & Gamble, met hun Pantene’s Gold Series Collection betreden de markt.

Bedrijven opzetten om onze eigen behoeften te voorzien is de eerste die genomen moet worden. We moeten die bedrijven daarna ook in ons bezit houden. In de jaren 60 was het Afro Jamaicaanse miljoenen bedrijf Dyke & Dryden, de dominante retailer als het ging om haarproducten voor de Afro markt in Engeland. Tot die in de jaren 90 werd overgenomen door SoftSheen Carson.

 

 

Overdenking

Na dit alles even in je op genomen te hebben, kom je tot de conclusie dat er op die mooie nazomerse dag toch niet stiekem wat alcohol in je gemberbier had gezeten. En het viel best wel mee met de hoeveelheid Borgoe dat er aan het recept van het vlees was toegevoegd. De grove berekeningen die je samen met je broeders daar op de bank in de zon had zitten maken, waren helemaal zo gek nog niet.

In het boek Roots van Alex Haley, is er een scene waarbij de moeder van Kunta Kinte met veren in haar haar rond paradeert waar er goudkorrels in zijn gestopt. Spreekwoordelijk is er in die zin niet veel veranderd. Vooral onze zusters lopen vaak met een fortuin op hun hoofd. Niks mis mee. Zolang het fortuin maar binnen onze eigen Afro economie blijft. Het is zaak dat wij de bezetting bij Beverwijk gaan zien voor wat het is en er wat aan gaan doen.

Bron

Regering wil naar antikoloniale kinderdagviering

Rachel Koningsbloem-Pinas, voorzitter van de commissie Nationale Kinderdagviering, zegt dat er dit jaar zal worden afgerekend met de sinterklaasgedachte met slavernij- en koloniale invloeden. Foto: dWT Archief

PARAMARIBO – “We gaan niemand verplichten, maar hopen wel iedereen ‘on board’ te krijgen”, zegt Rachel Koningsbloem-Pinas, voorzitter van de interdepartementale commissie ‘Nationale Kinderdagviering’. Deze commissie is belast met de uitvoering van het initiatief om Kinderdag op een andere manier te vieren waarbij wordt afgerekend met de sinterklaasgedachte met slavernij en koloniale invloeden.

Er gaan in verschillende landen en ook in Suriname al jaren stemmen tegen deze koloniale kinderdagviering op. Het toenmalige ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling had in 2013 voorgeschreven om de dag van 5 december anders te vieren met alle aandacht voor het kind. De sinterklaasviering was in de jaren tachtig ook al afgeschaft maar laaide door de jaren heen weer op.

Koningsbloem-Pinas zegt dat er een voorstel was geopperd om de ‘Nationale Kinderdagviering’ op een andere dag te houden, omdat 5 december naar verluidt de geboortedag van Sinterklaas zou zijn. “We hebben voor die dag gekozen, omdat het kind toch elk jaar uitkijkt naar deze dag, dus je kunt niet pats-boem een andere dag kiezen.” De bedoeling is volgens de commissievoorzitter om de viering van Kinderdag net als vanouds weer te brengen in een sfeer van gezellig samenzijn en dat het kind waardig geacht wordt.

Het thema van de kinderdagviering is ‘Elk kind is goud waard’. De commissie wil dat kinderen hiermee bewust worden gemaakt dat ze een speciale (gouden) plaats hebben binnen de samenleving. “Het gebied rond het Onafhankelijkheidsplein, waar diverse activiteiten (sport en spel) voor verschillende leeftijdsgroepen zullen plaatsvinden, zal daarom ook in een gouden plaats worden omgetoverd”, schrijft het NII.

Koningsbloem-Pinas zegt dat het geen nationale vrije dag wordt. Een voorstel is om de fosten prey terug te brengen. Nagegaan zal worden of er vanuit het ministerie van Onderwijs lesbrieven ontwikkeld kunnen worden en te verspreiden onder de scholen. Het project is een initiatief van De Nationale Assemblee, het ministerie van Handel, Industrie en Toerisme (HI&T) en het districtscommissariaat Paramaribo Noord-Oost.

Bron

Moengonese filmmaker Toto streeft droom na

Tijdens het Moengo Festival van 2018 toonde Rossiano Toto dat hij niet alleen kan acteren en films maken, maar ook als model op de catwalk kan lopen. Foto: Irvin Ngariman

PARAMARIBO – Een carrière als acteur en filmmaker is altijd de grote droom geweest van Rossiano Toto (24). Hij was als kleine jongen in zijn geboorte- en woonplaats Moengo al gekluisterd aan de televisie en bestudeerde de films en acteurs. “Ik wist toen al dat ik acteur wilde worden.”

In Moengo zijn er geen filmschrijvers, maar dankzij de inspanningen van Stichting Kibii heeft hij zich de afgelopen vijf jaar wel kunnen scholen. In oktober is hij door de stichting afgevaardigd naar het Frans-Guyanese Festival International du Film documentaire Amazonie Caraibes om meer kennis op te doen en te netwerken. Zijn woonplaats ziet Toto als een toekomstige filmstad, zoals het Amerikaanse Hollywood.

Het filmfestival in Saint-Laurent du Maroni is dit jaar voor het eerst georganiseerd. “Het was leerrijk en ik ben in contact gekomen met producenten, schrijvers en regisseurs, mensen van de televisie uit het gastland en uit Trinidad en Tobago en Guyana. Ik weet nu hoe ik een documentaire moet produceren zodat die ook geselecteerd kan worden voor een filmfestival en hopelijk een award kan winnen”, vertelt Toto.

Als autodidact heeft hij zich bepaalde kneepjes van het vak acht jaar geleden eerst zelf aangeleerd en daarna heeft hij trainingen en workshops van Nederlandse filmmakers gevolgd. “Eigenlijk wilde ik altijd acteur worden, maar nu wil ik eerst leren om een goed script in elkaar te zetten.” In de afgelopen vijf jaar heeft hij twee producties uitgebracht: ‘Let’s Talk About Change’ en ‘Het leven in Moengo’. “Het zijn twee motivatiefilmpjes waar kijkers duidelijk kunnen zien dat ondanks dat ik geen ervaring had, het toch lukte ze uit te brengen.”

De acteurs in ‘Het leven in Moengo’ hebben volgens hem ondanks hun onervarenheid alles in het werk gesteld om het thema ‘tienerzwangerschap’ dat een groot probleem is in het oosten van Suriname, aan te kaarten. “We kregen bij de tweede film steun van Marcel Pinas, die het talent in ons opmerkte”, zegt de filmmaker. Toto is nu bezig met het afronden van zijn derde film ‘The Lost Son’, die hij nog vóór het eind van dit jaar uit wil brengen.

“‘Deze film gaat over een jongen die naar de kerk ging en door omstandigheden de kerk verlaat. Hij belandt in de criminaliteit en ziet later zelf in dat hij verkeerd bezig is. Deze film is ook een soort motivatie om te laten zien wat er gebeurt als je verkeerde keuzes maakt”, vertelt de filmmaker. Met de kennis en ervaring die hij heeft opgedaan bij het filmfestival, wil Toto zich nog meer inzetten om zijn grote droom waar te maken.

Bron

Theaterconcert ter ere van zanger ‘Kankantrie’

Carlo Dundas. Foto: TRC PROMOTION

PARAMARIBO – Carlo Dundas, de overleden zanger en componist van de grote hit ‘Kankantrie’, wordt op 14 november geëerd met een concert in Theater Zuidplein in Rotterdam, Nederland. “Dit theaterconcert is een muzikaal eerbetoon aan Carlo Dundas door familie en muziekvrienden voor zijn bijdrage aan de Surinaamse muziek”, vertelt organisator Richardo Tuinfort van TRC Promotion aan de Ware Tijd.

Op 14 november zou Dundas tachtig jaar zijn geworden. Astrid Cairo, Edje Rust, Harold Bierviet, John Oldenstam, Maureen Fernandes, Oscar Harris en zoon Tjark Dundas zullen zijn liederen zingen tijdens de tribute in Theater Zuidplein.

Carlo Dundas heeft meer dan honderd composities op zijn naam staan, waarvan ‘Kankantrie’ de grootste is. Hij begon zijn muzikale loopbaan begin jaren vijftig toen in Suriname latinmuziek ontzettend populair was.

Zijn voorliefde voor de conga en bongo is duidelijk terug te horen in zijn muziek. Eindjaren vijftig stapte Dundas over op zang en gitaar; hij zong in verschillende muziekgroepen, waaronder de toen populaire Sentimental.

TRC Promotion is bekend van ‘Lieve Hugo, A Poku Tori’, een muzikaal eerbetoon aan Hugo Uiterloo.

Bron