Baarmoederhalskanker

Officieel WHO wereldmap baarmoederhalskanker (april 2011)

Kanker of carcinoom is de verzamelnaam voor kwaadaardige gezwellen die zich in het lichaam kunnen ontwikkelen als de groei van lichaamscellen niet meer normaal verloopt. In principe kunnen kankercel­len dus op elke plek in het lichaam voorkomen en zich steeds verder uitbreiden. Het is gelukkig mogelijk om bepaalde vormen van kanker in een vroeg stadium te ontdekken, zodat er behandeling kan plaatsvin­den. Dat is met name zo voor baarmoederhals- en borstkanker bij de vrouw en prostaatkanker bij de man.
– Melvin Boerleider –

Baarmoederhalskanker komt meestal voor bij vrouwen tussen 20 en 60 jaar, waarbij de groep boven 35 jaar het grootst is. Deze kanker kan al in een heel vroeg stadium ontdekt en behandeld worden zo­dat er 100% genezing mogelijk is. Vanaf het 20e jaar een uitstrijkje laten maken is daarom van belang, ook als er geen klachten zijn.

Klachten en verschijnselen
Er zijn enkele klachten en ver­schijnselen die mogelijk kunnen wijzen op het ontwikkelen van baarmoederhakskanker. Maar voor de duidelijkheid: niet elke klacht betekent dat er kanker is.

Bij de volgende verschijnselen is het goed om advies te vragen:

  • bij tussentijdse bloedingen, dat wil zeggen, bloedverlies tussen de menstruaties in;
  • als men bloedingen krijgt na de seksuele omgang;
  • bij bloederige afscheiding uit de vagina die geen menstruatie is;
  • bij pijnen in de onderbuik als er bloedverlies is na de menopauze, met andere woorden: toch bloedverlies als de menstruaties al definitief zijn gestopt.

Het navolgende maakt de kans op het ontstaan van baarmoederhalskanker groter:

  • Sex vanaf jeugdige leeftijd en het veelvuldig wisselen van partner,
  • veelvuldig wisselen van partner door de man, met als gevolg een grotere kans op infecties, ontstekingen en het HPV virus;
  • Onbehandelde ontstekingen van de baarmoederhals.

Baarmoederhalskanker Onderzoek
Onderzoek naar baarmoederhalskanker wordt ook wel Cervix Screening genoemd.

Er zijn nu twee screenings-methoden voor baarmoederhalskanker onderzoek mogelijk:

  • Uitstrijkje ofwel de Papsmear
  • VIA (Visual Inspection with Acetic Acid)

Baarmoederhalskanker 2Het uitstrijkje ofwel de Papsmear: Bij het uitstrijkje neemt een getrainde verpleegkundige of dokter met een houten spatel of met een plastic borsteltje wat slijmvlies van de baarmoederhals. Dit materiaal wordt op een glaasje uitgestreken en voor onderzoek naar het laboratorium gestuurd. Bij een uitstrijkje wordt dus bij de vrouw wat slijmvlies van de baarmoedermond afgenomen en op een glaasje uitgestreken. Dit gaat naar het laboratorium en wordt onder een microscoop onderzocht. Men kan dan zien als er een afwijkende celgroei is.

Bij het uitstrijkje is er een periode van 4 tot 6 weken tussen het onderzoek en de uitslag. Als de uitslag eenmaal binnen is, kan besproken worden of en welke behandeling nodig is.Voor behandeling moet de vrouw dan terug. Bij regelmatige herhalingsonderzoek is er voldoende garantie, dat eventuele afwijkingen tijdig worden opgespoord. Stichting Lobi adviseert om herhalings-(onderzoek) van het uitstrijkje na 6, 12 of 24 maanden te laten doen, afhankelijk van de uitslag.

Voor het maken van een uitstrijkje moet op het volgende worden gelet:
de vagina niet van binnen wassen;

  • liever geen omgang hebben de dag voor het onderzoek;
  • geen onderzoek doen tijdens het gebruik van antibiotica;
  • geen uitstrijkje maken tijdens een menstruatie of een zwangerschap;
  • na een bevalling of miskraam kan onderzoek op z’n vroegst na 6 weken.

VIA (Visual Inspection with Ace­tic Acid) methode
Bij VIA wordt door een getrainde verpleegkundige of dokter, de baarmoedermond nat gemaakt met behulp van een watje met een verdunde azijnzuuroplossing en na 1 minuut met het blote oog bekeken. De methode is gebaseerd op de eigenschap dat abnormaal weefsel van kleur verandert als het in contact wordt gebracht met azijnzuur. De betrouwbaarheid van de VIA is hoog; 70-80%.

Het onderzoek behoort geen pijn te doen. Het inbrengen van een speculum is echter een beetje wennen en als de vrouw gespan­nen is, verloopt het inbrengen natuurlijk minder soepel, dat kan wat pijnlijk zijn. Als met de spatel wat slijmvlies wordt afgenomen, geeft dat een kriebelig gevoel. Het gehele onderzoek duurt ongeveer 3 minuten.

NAKS TORI no.12, 2013 editie