Veelzijdige marroncultuur tot leven gebracht

PARAMARIBO – Op het perron van een verlaten station in Amsterdam, Nederland komen Atoto en Fikasani elkaar tegen. Twee jongvolwassenen, onbekenden van elkaar, die zich tot elkaar aangetrokken voelen en een gesprek beginnen. Atoto, gespeeld door Vanessa Josafath, vertelt over haar geboortedorp Likanaw Mofu aan de Cotticarivier en Fikasani, een apintidrummer, gespeeld door Jose Tojo, praat over een vakantieliefde in Suriname. In het één uur durend theaterstuk ‘Kiya’ vertelt Atoto over het leven in het dorp Likanaw Mofu.

Haar vertelling komt middels zang, awasa (dans), muziek en toneel tot leven. De ontmoeting van haar ouders, de prachtige rivieren, het dorpsgezag, de roddels, de geheime ontmoetingen te midden van verschillende families, werkliederen op de kostgronden en huwelijksinzegeningen worden allemaal binnen een uur uitgebeeld. ‘Kiya’ is een terugblik op jeugd, geboorte, verliefdheid en de samensmelting van twee verschillende marronculturen. Aan het einde van het stuk blijkt dat het tweetal op de een of andere manier aan elkaar verbonden is. Het stuk is in het weekend in de Eddy Wessels gehoorzaal opgevoerd. Hoewel de zaal zaterdagavond voor nog geen driekwart gevuld was, kregen de acteurs een staande ovatie van het publiek.

Aan het begin worden de gasten middels een filmpje, dat op een groot scherm wordt afgedraaid, meegevoerd naar het perron waar de orale vertelster en drummer elkaar tegenkomen. Het stuk, dat is geschreven door Josafath en geregisseerd door Tojo van Stichting Kula Skoro, werd in 2016 in Nederland opgevoerd tijdens de herdenking van Dag der Marrons. De Surinaamse versie is bewerkt en geregisseerd door Tolin Alexander. Naast het prachtige theaterspel maakten ook de dichterlijke teksten het een lust om naar het stuk te kijken. Vooral de liefdesverklaring van ‘Patuwi’, gespeeld door Jean-Luc ‘Koluku’ Josafath, maakte indruk op het publiek.

“Ooohhh… kippenvel”, zegt een bezoekster tegen haar buurvrouw na de liefdevolle woorden en de daaropvolgende gepassioneerde kus op het podium. Het stuk is gebaseerd op het levensverhaal van Vanessa Josafath. “Het ene moment ben ik emotioneel en aan de andere kant heel blij en enthousiast om datgene terug te zien dat gebeurd is. Als je ergens anders woont, hecht je meer waarde aan je cultuur, omdat je die niet met een handomdraai kan pakken. Pas al je op een afstand bent ga je beseffen hoe belangrijk de eigen cultuur is. Je gaat je cultuur dan extra koesteren, dat is het geval bij mij geweest”, zegt Vanessa.

 

Bron: dwtonline.com