SOPHIE REDMOND, EERSTE SURINAAMS-CREOOLSE ARTS VAN SURINAME

Toespraak Siegmien Staphorst voorzitter van NAKS bij de kranslegging bij het borstbeeld van Dr. Sophie Redmond ( Inspiratiebron/Boegbeeld/Rolmodel/ICOON)

  • Eerste Creoolse arts in Suriname

Boegbeeld voor Afro-Surinamers; voorouder aan wie trots ontleend kan worden

  • Eerste Zwarte vrouw die in koloniaal Suriname een opleiding tot arts succesvol doorliep

Superprestatie voor die tijd; tegen alle verdrukking in!

  • Kwam op voor positieverbetering van vrouwen
    • Weigerde in de schaduw van haar echtgenoot door het leven te gaan en koos voor het uitoefenen van een toonaangevend beroep. Weet u wat dat betekende in de tijd waarin ze leefde.

En weet u dat er nu nog vrouwen in Suriname zijn die in de schaduw van hun echtgenoot leven! Zij ging tegen de verdrukking in, op zoek naar haar eigen identiteit als mens, als vrouw!

  • En ze dacht daarbij niet alleen aan zichzelf want ze besefte dat het merendeel van de vrouwen van haar tijd met hetzelfde probleem te kampen hadden. Dus was ze actief in het bewust maken van vrouwen over hun positie in de samenleving;
    • “wees niet tevreden met de rol die de samenleving traditioneel aan vrouwen voorschrijft maar grijp naar hogere doelen”
    • Durf als vrouw een niet traditioneel vrouwenberoep uit te oefenen
    • Durf als vrouw politiek actief te zijn – en dat was ze ook
    • Durf als vrouw een eigen identiteit neer te zetten en een voorbeeld te zijn voor anderen!
  • Zette zich in voor de achtergestelden in de samenleving: zij was zelf een voorbeeld wat dat betreft; toen reeds zette zij volkstoneel het Sranantongo en de radio in om voorlichting aan de grassroots te verzorgen!

Gezondheidsvoorlichting maar ook voorlichting over positieverbetering; over hoe armoede te bestrijden.

  • Was cultureel actief: ontdek via cultuur jouw eigen identiteit om een sterke persoonlijkheid te worden die de maatschappij kan dienen of helpen trekken!

Sophie Redmond.

Dank dat je zo een tof mens, zo een toffe vrouw was.

Dank dat je daarmee een belangrijk rolmodel bent geworden voor de Surinaamse vrouwenemancipatie

Dank dat je een belangrijk rolmodel bent voor Afro-Surinaamse vrouwen niet alleen maar voor alle Surinaamse vrouwen.

Dank je dat je als rolmodel fungeert voor:

  • Het opkomen voor de verandering van jouw eigen positie als dat nodig is
  • Opkomen voor rechten en de positie van vrouwen en van andere achtergestelden
  • Kennisontwikkeling; kennisdeling; integriteit; onbaatzuchtigheid.

Dank je, Sophie Redmond, voorbeeld Surinamer. Je blijft ons inspireren!

SS/ss 18 september 2020

 

Onthulling Sophie Redmond paneel door stichting Between the Lines

 

Op vrijdag 18 september wordt op het Sophie Redmondplein in Amsterdam Zuidoost het paneel voor Sophie Redmond onthult door de stadsdeelvoorzitter van Zuid Oost, mevrouw Tanja Jadnanansing. Stichting Between the Lines, organisator van de jaarlijkse Sophie Redmondlezing, wilt samen met vrienden van de Sophie Redmondlezing en buurtbewoners stil staan bij het leven van deze bijzonder markante vrouw.

 

Op 18 september dit jaar is het de 65ste sterfdag van dokter Sophie Redmond.

Sophie Redmond studeerde in 1935 af als één van de eerste vrouwelijke artsen in Suriname. Als arts kwam ze vooral op voor de minder draagkrachtigen in de samenleving. In haar radioprogramma ‘Datra mi wan aksi wan sani’, gaf ze voorlichting over gezondheid, opvoeding en onderwijs. Sophie had een uitgesproken mening over vrouwenstemrecht en gelijke kansen voor vrouwen. In 1950 stelde zij zich als onafhankelijke kandidaat verkiesbaar tijdens de tussentijdse Statenverkiezingen in Paramaribo. Ze schreef toneelstukken, acteerde en speelde viool. Sophie Redmond was een vrouw die haar tijd ver vooruitliep.

Vanwege de covid-maatregelen kunnen bij de onthulling maar een beperkt aantal personen aanwezig zijn.   

De onthulling van het paneel voor Sophie Redmond vindt plaats op vrijdag 18 september van 13.00 tot 14.00 uur op het Sophie Redmondplein in de G-buurt, Amsterdam Zuid Oost  

Organisatie: Stichting Between the Lines

Met dank aan: Geef Straten een Gezicht | Stichting Een beter leven voor iedereen | Vereniging Ons Suriname | Bewoners van het Sophie Redmondplein

Voor meer informatie: Anita Plowell 0641559112 / Cheryl Vliet 0617042905 of info@double7fm.nl | www.sophieredmond.nl

Roseline Daan nieuwe directeur Cultuur

Uit: Suriname Herald van 23 september 2020

Roseline Daan is de nieuwe directeur van het directoraat Cultuur, dat valt onder het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur. Daan zwaait per vandaag de scepter op dit directoraat. Zij neemt het roer over van Elvira Sandie.

Roseline Daan, de nieuwe directeur van het directoraat Cultuur. Foto: CDS

Bij dit moment werd het personeel toegesproken door zowel minister Marie Levens als de nieuwbakken directeur. Met de aanstelling van Daan gaat het directoraat Cultuur een andere fase in. Het personeel is lange tijd in staking geweest vanwege een conflict met de vorige leiding.

In haar toespraak benadrukte minister Levens het belang van cultuur. “In tijden van verdriet helpt cultuur”, zei de bewindsvrouw. “Ik vergeet nooit dat tijdens een paar donkere dagen in de jaren tachtig, het cultuur was die ons op de been heeft geholpen. Het was het gezang, het gebed, de koren en de kunst die ons gedwongen hebben om tot een natie te komen.” Minister Levens heeft een goed gesprek gehad met de scheidende directeur Sandie, die zij bedankte voor het geleverde werk.

“Er wordt gezegd dat dit directoraat een moeilijk directoraat is. Ik geloof dat niet. Er is voor alles een oplossing als we naar elkaar luisteren en met elkaar afstemmen”, hield nieuwbakken directeur Daan het personeel voor. De nieuwe leidinggevende heeft laten weten dat zij altijd een luisterend oor heeft voor het personeel. “Als jullie iets met mij willen bespreken, loop mij tegemoet en wij praten erover. Wij gaan dit beleid uitvoeren in overleg met elkaar. Niemand is elkaars meerdere. Gelijkwaardigheid en respect zijn twee belangrijke zaken. Wil je gerespecteerd worden, dan moet je dat ook eerst hebben voor een ander.”

De boodschap van Daan naar haar personeel toe was duidelijk: “Kom niet aan het werk om die stoel warm te houden, kom aan het werk om te werken. Ga er niet vanuit dat jouw bijdrage te klein is. Elke bijdrage is van belang en wordt van harte verwelkomd.”

Het directoraat beschikt over personeel dat veel weet over cultuur en genoeg ervaring heeft. Met de nieuwe directeur heeft de minister afgesproken dat er naar hen geluisterd moet worden. “Zij kunnen ons helpen richting geven welke kant de cultuur op moet gaan.”

 

Geen sinterklaasviering meer op Curaçao

Uit: Suriname Herald van 20 september 2020

Mensen demonstreren tijdens de sinterklaasintocht op Curaçao. Foto: Dick Drayer

Het doek lijkt nu definitief gevallen voor de nationale sinterklaasviering op Curaçao. De overheid in Willemstad heeft besloten niet langer subsidie te verstrekken aan eventueel nieuwe organisatoren van het kinderfeest. In april had de vaste organisator al laten weten geen intocht meer te organiseren.

In ieder geval kan de Curaçaose overheid het sinterklaasfeest in de huidige vorm niet steunen, “omdat mensen van kleur en Afrikaanse afkomst zich gediscrimineerd voelen”, zo staat te lezen in een persverklaring.

Nationaal kinderfeest
In overleg met verschillende organisaties wordt nu gewerkt aan een nieuw concept voor een nationaal kinderfeest dat bij voorkeur rond de internationale Dag van het Kind, op 20 november, georganiseerd wordt. Aan het alternatief voor Sinterklaas moeten volgens de persverklaring in ieder geval alle kinderen kunnen deelnemen, onafhankelijk van hun ras, geloof of afkomst.

Sinds eind jaren 60 is er zo af en toe protest geweest tegen het ‘koloniale feest’ op Curaçao. Vorig jaar werd dat nieuw leven ingeblazen door de in Nederland opgerichte actiegroep Kick Out Zwarte Piet. De demonstranten eisten toen niet alleen de afschaffing van Zwarte Piet, maar ook van Sinterklaas.

Sociologisch onderzoek invloed kaseko- en kabulamuziek op seksualiteit

Uit De Ware Tijd van 20/09/2020 12:06 – Tascha Aveloo

PARAMARIBO – ‘De invloed van kaseko- en kabulamuziek met betrekking tot seksuele perecepties en gedragingen van Afro-Surinaamse en marronjongeren’ is de titel van het ruim zeventig pagina’s tellende onderzoeksrapport dat Mariëlle Te Vrede succesvol verdedigde. Ze is afgestudeerd aan de bacheloropleiding sociologie van de Anton de Kom Universiteit van Suriname. 

Te Vrede was eerst twee jaar rechtenstudent voordat ze overstapte naar sociologie. Haar keus viel op sociologie omdat zij dat vak op de middelbare school al leuk vond. “Ik wilde er meer over weten. Carla Bakboord, die mijn thesis medebeoordeelde, heeft mij ook gemotiveerd om voor de studie te kiezen. Wij musiceerden enkele jaren terug samen in een orkest. Zij gaf aan dat muziek een deel is van cultuur en dat ik die twee – muziek en onderzoek – kon samenvoegen tijdens mijn studie. Het was echt een leerrijke ervaring.”

Te Vrede is blij met haar keuze omdat de opleiding haar veel inzichten heeft gegeven in mens en maatschappij. “Ik kon bepaalde patronen uit mijn opvoeding thuis en uit mijn persoonlijke situatie herkennen en veel beter begrijpen. Ik heb geleerd hoe verschillende omgevingen invloed kunnen hebben op de mens, hoe mensen samenleven, hoe normen en waarden ontstaan en nog zoveel meer.”

Haar eerste onderzoeksidee was om na te gaan in hoeverre Surinaamse muzikanten vreemdgaan. Tijdens het brainstromen met haar docent tevens thesisbegeleider Helmut Gezius, maakte dit idee plaats voor het onderzoek naar handelingen binnen de kaseko- en kabulamuziekwereld. “Ik kon mij herinneren dat ik als jong meisje toen niet begreep waarover het lied ‘Boeke’ van Aptijt ging. Uit persoonlijke observatie blijkt dat jongeren vaker middels de media worden blootgesteld aan seksualiteit. Wat gaat er om in de jongeren als ze de seksueel getinte kaseko- en kabulaliederen beluisteren en de video’s bekijken? Luisteren zij eerder naar de tekst of audio? Zijn zij zich bewust van de seksuele inhoud? Zo ja, wat is de reden dat zij blijven luisteren naar en dansen op de muziek?”

Er zijn ook veel meningen over kinderen en jongeren die dansen op en luisteren naar seksueel getinte kaseko- en kabulamuziek. Er is weinig over dit onderwerp geschreven en ook weinig onderzoek verricht in Suriname. Met haar onderzoek wilde zij meer duidelijke informatie over dit thema. Het idee werd direct goedgekeurd waarna zij aan de slag ging. Het veldonderzoek heeft drie maanden geduurd met gebruik van de kwalitatieve onderzoeksmethode. Dat houdt in dat zij de meningen, ervaringen, belevingen en percepties van haar onderzoeksdeelnemers wilde achterhalen over kaseko- en kabulamuziek. Naast het stellen van vragen heeft zij vier liederen met haar onderzoeksdeelnemers beluisterd en een video met ze bekeken. “Daarover mochten zij hun mening geven en ze vertelden ook over hun interpretatie van de teksten.”

Te Vrede interviewde tien Afro-Surinaamse en marronjongeren tussen zestien en 24 jaar. Daarnaast sprak zij met Rudy Spa van muziekformatie Orchestra Alafa, Joey Lansdorf van Stichting Lobi, Siegmien Staphorst en Clifton Braam van Naks en de radio-omroepers Carlos Pinas van SRS en Quincy Bigiman van Radio Boskopu. “De boodschappen die de jongeren haalden uit de vier liederen waren: seksuele omgang, uitloperij, geslachtsdelen, relaties, orale seks, ‘vulgaire’ dansbewegingen (billen schudden, vooroverbukken waarbij een man achter de vrouw gaat staan) en vrouwen die seks hebben met mannen om geld te verdienen. Hieruit kunnen de jongeren geen positieve boodschappen halen.”

Volgens de jongeren waren er toch wel enkele positieve boodschappen in de kaseko- en kabulaliederen die zij beluisteren via de radio, televisie of sociale media. “Ze konden uit de liederen halen dat ze hun best moeten doen op school en in de maatschappij, dat het vooral volwassenen zijn die in odo praten, hoe een vrouw op een romantische manier te behandelen en dat zij moeten waken voor verkeerde vrienden.” De jongeren gaven aan deze positieve boodschappen mee te nemen en toe te passen in hun leven. “Zij zijn van mening dat veel kaseko- en kabulaliederen seksueel getint zijn en dat ze daarom eerder luisteren naar het ritme en niet zozeer naar de teksten. De muziek heeft een leuk en pakkend ritme waar zij gezellig op kunnen dansen. De jongeren bekijken de video’s nauwelijks, omdat er vaak alleen dames te zien zijn die dansend hun billen schudden. Zij vinden dat zij daaruit niets kunnen leren”, licht Te Vrede de antwoorden toe.

In de vier liederen wordt orale seks volgens de jongeren aangeduid als het zuigen van een lollipop en het eten van een boyo. Het geslachtsdeel van de man wordt in de vier liederen aangeduid als ‘Johannes de doper’ en ‘lollipop’. Het geslachtsdeel van de vrouw wordt aangeduid als ‘boyo, bolu, fowru, zoete poete’. Het woord ‘fowru’ kan ook ‘vrouw’ betekenen. Uit het onderzoek werd duidelijk dat er wel degelijk een mate van invloed is die voorkomt uit het luisteren naar deze muziek. “Een deelnemer neemt het ritme van de muziek mee tijdens de seksuele omgang in de slaapkamer. Dit doet hij om de relatie met zijn partner spannend te houden. Twee deelnemers gaven aan dat zij de woorden die in de teksten voorkomen soms gebruiken om met vrienden onderling grappen te maken. Een deelnemer geeft aan dat zij voor de gezelligheid meedoet met de handelingen die de zanger opdraagt aan het publiek tijdens een dansi. Deze handelingen doen de jongeren binnen hun persoonlijk gestelde grenzen. Bijvoorbeeld, het moet voor de deelnemer geen overdreven dans zijn zoals ‘het hoofd op de vloer en een voet in de lucht’. Daar zal zij niet aan meedoen.”

De jongeren gaven aan niet seksueel opgewonden te raken van de kaseko- en kabulaliederen. Zij geven aan dat zij hun eigen gedrag bepalen, niet de liederen. “Ze zijn wel van mening dat jongeren beneden achttien jaar die in de experimentele fase van seks zijn door onverantwoordelijkheid of door peer pressure de handelingen kunnen uitvoeren die zij in de liederen horen zoals orale seks of vreemdgaan.” Ondanks dat de jongeren zich bewust zijn van de seksualiteit die voorkomt in kaseko- en kabulaliederen, zullen zij blijven luisteren naar deze muziek. Het gaat echt om het leuke en pakkende ritme waar zij op kunnen dansen en van genieten. De liederen hebben geen invloed op de perceptie van de jongeren over seksualiteit, omdat seks heel ruw, grof, niet netjes en niet romantisch overgebracht wordt door de zangers in de liederen. “Volgens de jongeren is seks zielcontact en een liefdesuiting tussen twee mensen die in een relatie zijn en van elkaar houden. Seks betekent ook plezier en het verwerken van stress. De jongeren kunnen zich niet terugvinden in de teksten. Zij vinden de teksten vies en smerig.”

Daniël Yveraar: het verhaal van een bijzondere marron

Uit De Ware Tijd van 20/09/2020 19:59 – Tascha Aveloo  

In zijn jongste pennenvrucht schreef Franklin S. Jabini (l) over de veelzijdige Daniël Petrus Yveraar.

PARAMARIBO – Inmiddels weet docent, theoloog en schrijver Franklin Jabini bijna niet meer hoeveel boeken hij heeft geschreven. “Het is een leuke verslaving”, vertelt hij lachend, terwijl hij zijn nieuwste pennenvrucht laat zien. Het boek ‘Daniël Petrus Yveraar’ is ‘slechts’ 73 pagina’s dik en vertelt het verhaal van een bijzondere marron: de eerste gediplomeerde marrononderwijzer na de slavernij, die ook een talentvol musicus en een geestelijke was. 

“De naam klinkt inderdaad niet als een Saamaka nee. Hij is in 1848 geboren op Ganzee, Boven-Suriname. Een dorp dat ondergelopen is vanwege het stuwmeer. Hij kwam in 1863, net na de afschaffing van de slavernij, naar de stad. Hij woonde in bij Duitse zendelingen die hem de taal leerden en ook muziek. Hij werd de eerst opgeleide onderwijzer vanuit de marrongemeenschap”, vertelt Jabini.

Volgens de schrijver gaven marrons eerder wel les in het binnenland. Maar dat waren mensen die gewoon naar school waren geweest of les hadden gekregen van zendelingen en die dan in hun dorp lesgaven in simpel lezen en schrijven. Maar Yvelaar had het bekende vierderangsdiploma gehaald. Daarnaast heeft hij muziek geleerd. Hij componeerde en speelde diverse muziekinstrumenten. Hij had zelfs een groot koor van vijftig man te Ganzee.

Jabini herinnert zich een leuke anekdote over dat koor. “Yveraar had aangegeven dat hij met zijn koor naar de stad zou komen. Maar de zendelingen vonden dat hij niet moest komen ‘want deze mensen uit het binnenland zullen ze schande geven met hun koor’. Ze stuurden zelfs iemand om hem alsnog te stoppen. Maar de persoon kwam daar aan en maakte net de generale oefening mee. Hij was zodanig onder de indruk, dat hij de negatieve boodschap niet meer gaf.”

De zendelingen vroegen aan de teruggekomen boodschapper of het koor nou kwam of niet. Zijn boodschap was: ‘jullie zullen zien en horen’. Aangekomen in de stad, gaf het koor inderdaad een wervelend concert. De geproduceerde zang was van dusdanig buitengewoon goede kwaliteit – waarbij het koor onder meer het hele moeilijke ‘Halleluja’ van componist Handel zong – dat de gouverneur die er toen bij was, hen uitnodigde om ook voor hem te zingen. “Waarom ik dit zo bijzonder vind, is dat mensen soms zo neer kunnen kijken op anderen. Ze denken die jongens komen uit het binnenland ze kunnen niets doen. Maar Yveraar heeft laten zien dat je niet altijd moet luisteren naar wat men over je zegt. Je bent in staat veel meer te doen dan men denkt. Het is zelfs bekend dat een zendeling zei over Yveraar ‘deze wordt niets’. Maar hij heeft bewezen een buitengewone onderwijzer te zijn die in zijn dorp, de stad en zelfs in andere districten lesgaf. Hij gaf meer dan alleen reguliere les aan de kinderen. Hij gaf muziekles, hij was vaak ook buiten schooltijd bezig met hen. Hij heeft het fenomneeen schoolreis geïntroduceerd in de Ganzee gemeenschap. Hij vormde de jongeren echt.”

Hij was ook een geestelijke van de EBG. Hij begon als evangelist en werd later dominee. Hij was in die hoedanigheid vaak ook tegelijk onderwijzer op vele plaatsen. Yveraar was volgens Jabini een vurige predikant, omdat hij zelf een hele sterke radicale bekering meegemaakt heeft.” Jabini stuitte op de naam van deze man tijdens zijn groots onderzoek van de afgelopen 25 jaar voor zijn boek ‘Geschiedenis van het Christendom in Suriname’. Zijn verhaal was dusdanig boeiend dat hij besloot er een apart boek aan te wijden. Het afgelopen jaar heeft hij het onderzoek geïntensiveerd om het boek af te maken. “Het mooie ervan is; hij was Saramaccaner maar hij schreef in het Sranan, Duits en ook Nederlands. Er is zelfs een stuk van zijn hand verschenen in een internationaal blad over de Saamakataal en cultuur.”

Scholarship voor Surinaamse studenten

Our Community: Wanda Denz, Sabiman fu koto nanga angisa

Wanda Denz 13 Septembri 1925

Sabiman fu koto nanga angisa

Sensi di a ben abi neygi yari Wanda Henriëtte Denz ben e prey nanga leygi batra di a ben e teki leki popki na en prasi. Dan a ben weri koto nanga angisa gi den.

Baka a Bigi Bakra Feti (1939-1945) en wroko leki sabiman fu koto nanga angisatori bigin waka. Heri kondre kon sabi taki a sabi tay angisa ala sortu fasi, taki a e weri koto nanga ala en pranpran gi sma. Fu di a sabi so furu, te na a dey fu tide, sma e go teki ray na en te den wani orga fesa, noso kotodansi efu presi pe koto nanga angisa nanga ala den sani fu den de fu si. 

Misi Wanda Denz e prodo nanga angisa nanga koto leki wan pisi fu a Afrikan Sranan gudu san den afo fu afo libi na baka gi un. Fu dati-ede un musu hori en na hey, kraka a pisi gudu disi. Fu dati-ede misi Wanda Denz e feti doronomo fu koto nanga angisa kisi den presi baka. Na a yari 1969 a wini a strey weri koto show di masra Harold Braam ben orga. 

Sisa Wanda bigin nanga a singi- nanga dansigrupu “Opera”. A grupu disi abi feyfitenti yari kba. Awinsi pe den e go, awansi sortu konmakandra, den e weri angisa. Na friyari-oso nanga fu go prodo nanga koto gi sma, den e weri bigi koto nanga ala en pranpran.

Groot kenner van koto en angisa

Wanda Henriëtte Denz speelde als meisje van negen jaar met flessen die ze gebruikte als alternatieve poppen en vervolgens aankleedde met verschillende koto en angisa. Na de Tweede Wereldoorlog (1939-1945) begon haar carrière als koto- en angisakenner. Ze werd zeer bekend om de verschillende bindwijzen van hoofddoeken en het kleden van vrouwen in vol ornaat koto. In 1969 won ze de eerste prijs in een kotowedstrijd, georganiseerd door Harold Braam. Ze wordt nog steeds geraadpleegd bij feesten, kotodansi en tentoonstellingen en ze stelt altijd al haar kennis over angisa en koto ter beschikking van anderen, vooral van jongeren. De koto en angisa behoren volgens Denz tot de traditie en het erfgoed van onze voorouders en moeten gekoesterd worden. 

Daarom doet ze er alles aan om koto en angisa te promoten en ze hun plaats in de kledingtraditie van de Afro-Surinaamse vrouw te laten heroveren. 

Wanda Denz is medeoprichter en erevoorzitter van de vereniging Opera, die al ruim 50 jaar bestaat en stimuleert dat haar leden altijd een angisa op hebben en op jaardagen in bigi koto gekleed zijn.

Copyright@NAKS ICONENKALENDER 2018

September 2020 – Esseline Polanen

12 Septembri 1909 – 8 Desembri 2004

 Bigi apteykri, bisnis uma

 Esseline Juliette Polanen si krin fu dey na ini a Anitri famiri fu Albertine Johanna Chan A Hung nanga Johannes Hendrik Nelson Polanen (na fosi Afro Srananman di tron Edeskoromeystri). En papa ben kraka en nomo fu go stuka. Na ini a yari 1935 a teki en papira na a Geneeskundige School leki apteykri. Wan yari na baka a opo Apotheek E. J. Polanen N.V. na ondrosey fu na oso fu en bigisma na Biristrati. Na ini a yari 1945 a opo wan wrokopresi fu srapu aygrasi, meki bril so bun. A wrokopresi disi nanga a apteyk tron wan na ini E. J. Polanen Apotheek en Optische Handel N.V., dan en tron driktoro.

Alasma ben kon sabi a nen Apotheek Polanen, di ben tron a mitipresi fu a birti pe ala sortu birti tori ben e du.

Ten na ten tante Esseline ben e sorgu kwekipkin, a ben de tiri memre fu Cultureel Centrum Suriname, Kinderhuis Saron, dan na en ben de a opo-uma fu SOS Kinderdorpen na Paramaribo.

Huize Albertine, a tanpresi fu graniwan kisi a nen fu en mama.

Esseline Polanen kisi grani leki Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

 

Vooraanstaand apotheker, zakenvrouw

 Esseline Juliette Polanen werd geboren in het hernhuttersgezin van Albertine Johanna   Chan      A      Hung     en     Johannes     Hendrik     Nelson     Polanen(de     eerste       Afro-Surinaamse hoofdonderwijzer). Haar vader moedigde haar aan om te gaan studeren. In 1935 studeerde ze aan de Geneeskundige School af als apotheker. Het jaar daarop opende ze op de benedenverdieping van haar ouderlijk huis in de Burenstraat, Apotheek E. J. Polanen N.V. De apotheek werd in 1945 uitgebreid met een eigen Optische Handel en Lenzenslijperij.  In 1946 werden beide zaken ondergebracht in E.J. Polanen’s
Apotheek en Optische Handel N.V., waarvan zij directeur werd.

Apotheek Polanen was een begrip en werd tevens het sociaal-cultureel centrum van de buurt. ‘Tante Esseline’ had altijd pleegkinderen in huis, was bestuurslid van het Cultureel Centrum Suriname, het Kinderhuis Saron en nam het initiatief voor de oprichting van SOS Kinderdorpen in Paramaribo. Huize Albertine, het rustoord voor senioren, is vernoemd naar haar moeder.

Esseline Polanen werd onderscheiden tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

 

 

Copyright@NAKS ICONENKALENDER 2020

 

Our Community : Nene’s creative mind

Dichtkunst. Een hobby, passie die ik, Nancy Lodik,  na ruim 20 jaar weer heb opgepakt. De grootste drijfveer is mijn innerlijke kracht die mij steeds dat stuwende gevoel gaf om weer bezig te zijn. Daarnaast ook vrienden en COVID-19.

Het laatste is voor elk van ons een persoonlijke uitdaging. Een van wat kan ik voor mezelf betekenen en anderen. Voor mij is het oppakken van mijn passie anderen bewust te laten maken van het belang van keuzes maken, zichzelf, hun innerlijke kracht en daaraan trouw te blijven. Hoe doe ik dat?

Ik heb mijn eigen facebookpagina opgezet Nene’s creative mind. Een onuitputtelijke bron van mijn eigen voordrachten en citaten waaruit je inspiratie en motivatie kunt putten om jezelf te zijn, jezelf te herwinnen en obstakels te overwinnen. Of genieten van mijn dichtkunst.

Klik op de link hieronder. Like, comment and share.
Nene’s Creative Mind