Our History: The African Princess SARAH FORBES BONETTA

SARAH FORBES BONETTA

Born in West Africa of Yoruba descent, Sarah Forbes Bonetta was captured in 1848, at the age of five, during the Okeadon War. King Gezo of Dahomy captured the city of Okeadon, sacrificing many inhabitants and leading the rest away into slavery. While her family were killed in the war, as the daughter of an African chief, Sarah was kept in captivity as a state prisoner, either to be presented to an important visitor, or to be sacrificed at the death of a minister or official to become his attendant in the next world.

In June 1850 Captain Forbes, on board the Bonetta, arrived in Dahomey on a mission to negotiate the suppression of the slave trade. While there, he asked the King for the little girl as a present, whether for himself or on behalf of the Queen is not clear. The request was granted and the child was brought to England, being given the names of Forbes Bonetta, after the Captain and the ship.

She lived at first with Captain Forbes’s family, then, on 9 November, she was taken to Windsor Castle and received by Queen Victoria and Prince Albert. The Queen paid for Sarah to be educated and saw her several times in the space of a few years. Sarah, a highly intelligent girl, developed a particular talent for music. She married in 1862 and later had a daughter, Victoria, to whom the Queen acted as godmother.

Source: https://www.rct.uk/…/black-and-asian-history-and-victorian-…

Our Community: Mw Leanda Zeldenrust (Stg. Vonzell)

Leanda  Zeldernrust (C.E.O. Stg Vonzell)

Mw Leanda Zeldenrust is de voorzitter van Stg.  Vonzell

Stichting Vonzell is een non-profit organisatie, opgericht op 9 oktober 2006, de organisatie voert voornamelijk ontwikkelingsprojecten uit en verzorgt trainingen en begeleidingstrajecten voor jongeren en vrouwen in Suriname met het oog op zelfredzaamheid.

Mw Zeldenrust: “Vanaf april 2008 heb ik besloten om een stichting op te richten die de naam draagt van stichting Vonzell. Vonzell is de tweede naam van mijn dochtertje. Zij was enkele weken oud toen ik mijn eerste project schreef.
Tijdens mijn stage periode heb ik een groot probleem binnen het onderwijs geconstateerd en dat probleem wilde ik gaan reduceren. De studenten scoorden laag voor bedrijfsrekenen en maakte vaak geen huiswerk.
Ik ben altijd goed in rekenen geweest en verzorg langer dan 15 jaar bijlessen. Sedert ik op de Mulo school zat, hielp ik leerlingen van de basisschool met rekenbijles. Nu verzorg ik reeds 8 jaar privé bijles in handelsvakken (op VOJ-niveau) en alle economische vakken (VOS-niveau).
Het is mijn passie om te studeren, lesgeven, begeleiden en kennis over te dragen.”

Mw Zeldenrust was in het kader van de Internationale Dag van de Vrouw geïnterviewd door Radio Stanvaste van dhr Fred Fitz James te Amsterdam.

Nieuwsbrief : Nieuwsbrief Stg-Vonzell

Our History: Marie Van Brittan Brown

Marie Van Brittan Brown
Home Security Inventions

While home security systems today are more advanced than ever, back in 1966 the idea for a home surveillance device seemed almost unthinkable. That was the year famous African-American inventor Marie Van Brittan Brown, and her partner Albert Brown, applied for an invention patent for a closed-circuit television security system – the forerunner to the modern home security system.

Brown’s system had a set of four peep holes and a camera that could slide up and down to look out each one. Anything the camera picked up would appear on a monitor. An additional feature of Brown’s invention was that a person also could unlock a door with a remote control.

A female black inventor far ahead of her time, Marie Van Brittan Brown created an invention that was the first in a long string of home-security inventions that continue to flood the market today.

Our History: Meet Dr. Gladys West, The Black Woman Behind GPS Technology

Black History: Meet Dr. Gladys West, The Black Woman Behind GPS Technology

Source: AfroTech.com
While billions of people use GPS in their car or on their phone, many don’t know that a Black woman is behind the creation of it. That’s right, Dr. Gladys West, a Black woman from Virginia was instrumental in creating the device we use today.

 

Hired at the Naval Surface Warfare Center in Dahlgren, Virginia in 1956, Dr. Gladys West was only one of four Black employees, and the second Black woman ever hired. West worked as a programmer and analyzed satellite data. She was able to use satellite data to put together altimeter models of the Earth’s shape with extreme precision. She was then recommended to work as the project manager for the Seasat radar altimetry project, the first satellite that could remotely sense oceans.
Through the mid-70s and 80s, Dr. West programmed an IBM computer to provide extremely precise calculations to model the shape of the Earth, a geoid, optimized for what eventually became the Global Positioning System (GPS) orbit.
Not only was Dr. West’s technology the most instrumental in the creation of the GPS, there would be no GPS without Dr. West.
Dr. West retired in 1998 after working at Dahlgren for 42 years. A true hidden figure, her contributions to the GPS were only rediscovered when a member of West’s Alpha Kappa Alpha sorority read a biography West submitted for an alumni function.

On 21 February 2018, the Virginia General Assembly finally recognized Dr. Gladys West for her contributions with a “center aisle ceremony.” In December 2018, she was inducted into the Air Force Space and Missile Pioneers Hall of Fame.

Aminata Cairo stopt bij Haagse Hogeschool

Eerste zwarte lector in Den Haag en Nederland houdt er mee op.

Bron: Afromagazine.nl
Ik heb besloten te stoppen met mijn positie als lector Inclusive Education bij de Haagse Hogeschool.  Ik maak dit schooljaar af maar kom na de zomer niet terug.  Ik heb dan drie jaar in die positie gezeten. Toen ik na een jaar in deze positie in Amerika was zei een collega tegen mij dat de meeste mensen in soortgelijke posities het gemiddeld drie jaar volhouden. Toch wel frappant als ik daaraan terug denk.

Drie jaar geleden was ik de eerste lector in heel Nederland van Afrikaanse komaf.  Volgens mij ben ik nog steeds de enigste.  Dat zegt toch wel wat.  Dat is niet de reden dat ik weg ga, hoor, maar het zijn toch dingen die je aan het denken zetten.

Ik weet dat mensen het jammer vinden, ook omdat ik erg zichtbaar ben en toch als rolmodel fungeerde, niet alleen voor studenten, maar ook voor docenten en staf. Dat was een hele grote verantwoordelijkheid die ik best wel serieus nam. Ik weet niet hoe vaak ik in de twee en een half jaar ben aangesproken door wildvreemde mensen van kleur die mij vertelden dat ze blij waren dat ik op mijn positie zat. Dat betekent toch wel wat.

Maar uiteindelijk wil je toch goed werk neerzetten.  Je wil iets bijdragen zodat dingen kunnen verbeteren voor zowel je studenten als docenten en staf in het onderwijs. Als je op een gegeven moment ziet dat je niet effectief genoeg bent of dat je bijdrage niet aanslaat dan moet je toch gaan heroverwegen waar je mee bezig bent. Ik wil meer zijn dan alleen een rolmodel of boegbeeld.  Ik wil dat mijn werk ook echt impact maakt.  Mijn werk betekent meer voor mij dan de status van een titel die daarbij komt.

Ik heb mijn best gedaan, niet alleen voor de Haagse Hogeschool, maar ook om landelijk en internationaal gespreksruimte en inspiratie te creëren om met inclusiviteit aan de slag te gaan. Dat is tot bepaalde hoogte gelukt. Ik heb mij de afgelopen twee en een half jaar ingezet om met mensen in gesprek te gaan, lezingen te geven, enz.

Om vervolgens tot actie te komen is de volgende stap en blijft een uitdaging.

Het was een moeilijke beslissing om weg te gaan, maar ik heb er nu vrede mee. Het was de juiste beslissing. Ik wil uiteindelijk goed werk doen zoals ik al zei en denk dat ik meer impact kan hebben door onafhankelijk te werken.

Ik zie het niet als falen, noch van mijzelf en noch van de Haagse Hogeschool, al moet ik eerlijk zijn dat ik lang met dat gevoel van falen geworsteld heb.

Als je mensen wil helpen en uiteindelijk kan je dat niet, dan baal je wel.  Maar ik zie het nu zo, ik ben dankbaar en blij voor de kans die ik heb gekregen. Ik denk dat wij er allebei iets van hebben geleerd. Het is voor mij nu nog duidelijker wat er nodig is om echt verandering aan te brengen.

En dat kan ik weer gebruiken voor mijn vervolgstap, want het werk gaat gewoon door, met of zonder titel als lector.  Wat de Haagse van mijn aanwezigheid heeft geleerd dat gaan we pas zien als ik weg ben, denk ik.

Ik ben dankbaar want de Haagse heeft mij toch een kans gegeven. Laten wij eerlijk zijn, ik ben een vreemde eend in de bijt, dat weet ik. Ik denk anders, zie er anders uit, breng een ander perspectief, ben ook niet onder de indruk van de standaard Westerse benadering en dat valt toch niet mee voor een organisatie.

Ik kwam hier in Nederland in eerste instantie nergens binnen in het hoger onderwijs. Nadat men mij in actie hadden gezien bij zowel de Amsterdam Hogeschool voor de Kunsten als de Haagse Hogeschool raakten mensen geïnteresseerd in wat ik te bieden had.  Maar op papier alleen kwam ik hier nergens binnen.  Ik ken dit werkveld en maak mij geen illusies over wat het betekent als je niet aan de standaard voldoet. De uitdaging is om toch trouw te blijven aan wie je bent en waar je voor staat.

Je probeert ruimte te maken voor anderen die ook niet passen, daarom was deze aanstelling in eerste opzicht perfect.  Ik kon laten horen en zien dat ondanks je niet denkt, praat of handelt volgens de norm er toch plaats is voor jou in het onderwijs. Dat was in ieder geval mijn doel, en dat blijft ook mijn doel nadat ik wegga.

Ik had al een kleine aanstelling bij de Amsterdam Hogeschool voor de Kunsten die ik hoop uit te breiden. Kunst staat mij altijd al dicht aan het hart, dus wil daar mee doorgaan. Daarnaast wil ik dit werk door blijven doen, het verbreden van het onderwijsveld voor iedereen, maar ook in andere werkvelden.

Ik heb een connectie met een huisartsenorganisatie bijvoorbeeld en word ook gevraagd in de business wereld. Ik wil ook een platform beginnen om ouders te ondersteunen in het navigeren van het onderwijs, met name geïnspireerd door mijn eigen ervaring met mijn zoon in Nederland. Ik sta open voor de nieuwe mogelijkheden.

Het zwaarste is om mensen achter te laten, daarom heb ik ook zo lang getwijfeld.  Ik heb een fantastisch team. Maar uiteindelijk waren zij toch ook de doorslag in mijn beslissing.  Zij begrepen het wel en ondersteunden mij, al vonden ze het jammer dat ik wegging. Wij hebben in de afgelopen jaren behoorlijk wat kennis vergaard en als wij ons werk goed hebben gedaan dan heeft de Haagse toch iets om op voort te borduren.

Ik kan dan ook met een gerust hart weggaan.  De komende maanden gaan we dan ook hard aan de slag om al die kennis samen te brengen en beschikbaar te maken. Ik denk dat er een wat meer traditioneel persoon na mij zal worden binnengehaald. Daar heb ik niets over te zeggen en daar heb ik geen controle over. Nogmaals, het gaat om het werk dat er verzet moet worden. De volgende lector zal zijn of haar eigen stijl hebben en hopelijk kunnen zij de volgende stap zetten.

Ik wens de Haagse Hogeschool heel veel succes. Mijn studenten weten dat zij mij kunnen vinden of ik nou daar fysiek aanwezig ben of niet. Ik kijk naar mijn tijd als lector als een waardevolle stap waarin ik iets mocht toevoegen aan het standaard onderwijs.  Nu kijk ik vooruit naar de volgende stap.

 

 

 

Foto reportage NAKS voorleesdag

Foto reportage NAKS voorlees dag in het Sranantongo.

In het kader van de UNESCO Dag der Moedertalen 2020 organiseerde NAKS een voorleesdag in het Sranantongo op acht scholen in Paramaribo.

 

Voorzitter NAKS in de Februari 2020 editie van PARBODE

De Voorzitter van NAKS in de Februari 2020 editie van PARBODE.

Mw. Siegmien Staphorst, voorzitter van de organisatie NAKS vertelt in de februari 2020 editie van de PARBODE  over de Iconen kalender; die de organisatie sinds 2018 presenteert aan de Surinaamse gemeenschap. Een kalender met 12 Surinaamse iconen. De kalender heeft als doel om Surinamers te leren over binnenlandse voorbeeldfiguren, en dan met name van Afro-Surinaamse afkomst. Het is vooral de bedoeling om jongeren bewuster te maken van de grote figuren die Suriname kent of heeft gekend.