Mungroo, oud-voorzitter Schrijversgroep ’77, heengegaan

Oud-voorzitter van de Schrijversgroep ’77, Albert Mungroo, is heengegaan. Hij werd 88 jaar. Vanavond wordt de singi neti gehouden in het CLO-gebouw. De uitvaart vindt zaterdag plaats.  “Albert Mungroo was een rustig en bedachtzaam iemand, heel gelovig en spiritueel,” zegt dichter S. Sombra (Stanley Slijngaard). “In nog geen jaar tijd hebben we weer één van onze schrijvers/cultuurdragers van weleer verloren.”
Mungroo werd op 8 maart 1931 te Burnside in het district Coronie geboren. Hij studeerde wiskunde en economie in Nederland en was districtscommissaris van Brokopondo en Coronie, leraar en directeur van Bruynzeel Suriname Houtmaatschappij. Hij schreef voornamelijk lyrische poëzie. Enkele bundels: Sranan boetjeti (1970), Pe Sranan bigin (1975), Een zucht uit het hart (1982), Savannebloem (1991) en Visioenen uit de wind (1995).
Albert Mungroo was van 1982 tot en met 1987 de derde voorzitter van de Schrijversgroep ’77, na Frank Martinus en Mechtelly Tjin A Tsie. Ondanks de turbulente periode waarin hij de voorzittershamer hanteerde, heeft hij samen met het toenmalige bestuur, waarin ook zitting hadden Frits Wols en S. Sombra veel gedaan om de literaire vlam brandende te houden.
Elke maand werd een lezing gehouden door prominenten uit de literaire en culturele wereld uit binnen- en buitenland. “We hadden geen vaste plek en hielden de lezingen daarom vaak op de bovenverdieping van een gebouw aan het begin van de Sophie Redmondstraat; het directoraat Cultuur had daar de verdieping gehuurd en we mochten er gebruik van maken. Ook hielden we onze lezingen in de foyer van Thalia en daar is toen het contact gelegd met beheerder van de bar, Osje Braumuller, van het latere Tori Oso. Ook hielden we ‘meet the people’ ontmoetingen op de stoep van het ministerie van Financiën en bij Krasnapolsky, waar we samen met onze voorzitter Mungroo voordrachten hielden en onze bundels presenteerden,” blikt Sombra terug. De Schrijversgroep ’77 condoleert de familie en nabestaanden van Albert Mungroo.

 

Nancy Lodik afgestudeerd MBA opleiding bij Business School Netherlands

ABI BRIBI INI YU SREFI E TYARI BIGI DU!

Mi waka, mi lon, mi fadon, mi krey, mi dyeme
Mi rostu fu teki blo, krakti nanga dek’ati
A pasi no ben makrikri…ma mi doro.
Abi bribi ini yu srefi e tyari bigi du.
Mi na wan wini uma!

Op 24 september jongstleden heb ik de MBA-Action Learning opleiding van Business School Netherlands succesvol afgerond en mag vanaf die dag de titel MBA voor mijn naam voeren. Mijn afstudeeronderwerp was de maatschappelijke zichtbaarheid van GOw2 Energy Suriname in beeld. GOw2 is een dochteronderneming van Staatsolie. Ik heb onderzocht of het werkelijk en gewenste imago van GOw2 met betrekking tot het ondersteunen van sociale projecten op elkaar zijn afgestemd. Het onderzoek was een leerrijke tocht. Ik heb inzichten gehad in hoe het imago een positieve impuls te geven, hoe in te spelen op de behoeften van doelgroepen die invloed hebben op het voortbestaan van een bedrijf. Kortom inzichten in diverse marketing- en brandingconcepten.

Ik bedank een ieder die heeft bijgedragen aan dit succes. Ook de grote NAKS Bigi Famiri! Wat ik meegeef is dat je ervan bewust moet zijn dat bij het halen van doelen er tegenslagen of obstakels kunnen zijn. Je moet sterk in je kracht staan en geloven in je zelf om deze te overwinnen. Ik heb kracht, energie en doorzettingsvermogen geput uit mijn verantwoordelijkheden als moeder, werkende en student. Best wel zwaar, maar ik had een doel voor ogen.

Met de afronding van deze studie heb ik een fase in mijn leven afgesloten en tegelijkertijd een nieuwe aangevangen. Eén waarbij ik met meer plezier, energie, action learning gericht, innerlijke kracht, focus en zelfreflectie mijn leven inricht en stuur in de richting waarheen ik dat wil. Deze nieuwe levenshouding komt door de sprong die ik – ook door deze studie – heb gemaakt in mijn persoonlijke en spirituele ontwikkeling.

Grantangi
Nancy Lodik, september 2019

NGANGITIE SCHAL, STAGIAIRE BIJ NAKS: SEPTEMBER 2019 TOT EN MET JANUARI 2020

Hallo iedereen!

Mijn naam is Ngangitie ( Nangiti) Schal en ik ben een 21 jarige CMV student woonachtig in Amsterdam. Vanaf de maand september tot januari 2020 zal ik stage lopen bij stichting NAKS, waar ik onder begeleiding van Mevr. Ann Hermelijn mee zal lopen met verschillende afdelingen waaronder: Naks Wan Rutu/ Ala Firi, Naks Akuba en Naks Kwanzaa. Deze groepen zal ik de komende tijd zo goed mogelijk proberen te helpen met commercialiseren. Ook zal ik de evenementen Commissie ondersteunen bij het evalueren van de Kryoro Wiki.

Waarom?
Mijn bewustwordingsproces begon rond mijn 15 e hierin werd ik mij volledig bewust van mijn identiteit en wat hier allemaal bij kwam kijken, in deze periode kreeg ik ook de motivatie om stage te gaan lopen in Suriname dit omdat ik de behoefte had om dichter bij mijn identiteit en roots te gaan staan. Verdere ervaringen met racisme en micro-agressie hebben mijn drang tot verdere bewustwording aangewakkerd, zo heb ik op latere leeftijd mijn persoonlijke missie om verschillende zwarte gemeenschappen over de hele wereld te bekrachtigen en zo te zorgen voor sociale mobiliteit. Ik heb voor NAKS gekozen omdat ik eerst bij mezelf wilde beginnen en meer diepgang wilde over verschillende aspecten van mijn cultuur.

Stones Have Laws is een uniek portret van de Surinaamse Marrons ★★★★☆

Is het mogelijk om met een documentaire recht te doen aan het bestaan van een gemeenschap die op grote afstand leeft van de moderne samenleving, zoals de marrons in het regenwoud van Suriname? Kun je met relatief nieuwe technologie – een camera, een microfoon – een verhaal vertellen over mensen voor wie de dagelijkse realiteit bestaat uit eeuwenoude rituelen, de wijsheid van bosgeesten en de meteorologische kwaliteiten van vogels? Een groep waarin tegenwoordig, vooruit, een motorzaag wordt gebruikt in plaats van een bijl, maar voor wie de menselijke hang naar vooruitgang in het algemeen eerder een directe bedreiging vormt dan een zegen?

Het kan en het lukt, in de wonderlijke documentaire Stones Have Laws, die vorig jaar op het IDFA draaide, de komende weken landelijk in beperkte roulatie gaat en vanaf vandaag is te zien op het Nederlandse streamingplatform Picl.

Kunstenaarsduo Lonnie van Brummelen en Siebren de Haan maakte samen met de Surinaamse theatermaker Tolin Erwin Alexander een uniek portret van de Surinaamse marrons. Hun diepe band met de natuur, verhalen over Afrikaanse voorouders die als slaaf naar Suriname werden gebracht en de industriële wijze waarop de machines van gouddelvers hun veilige en heilzame thuishaven omploegen tot kraterlandschap: alles in Stones Have Laws krijgt de ruimte en vindt zo zijn natuurlijke plek.

Fascinerend hoe een documentaire die zo zichtbaar is geconstrueerd zo’n gevoel kan oproepen. Voor ze de camera oppakten, spraken de makers de makers uitvoerig met leden van de marrongemeenschap, om ze vervolgens te vragen in geënsceneerde scènes hun verhalen te vertellen. Hun intenties zijn niet slecht, zegt een van de marrons in het begin op de voice-over, maar voorouders en Goden moeten wél eerst tevreden worden gesteld voor de documentaireploeg aan de slag kan. Wie ooit wil uitleggen hoe je samen met je te bestuderen onderwerp een goede documentaire maakt, vindt in Stones Have Laws het schoolvoorbeeld.

Het samenspel tussen orale overleveringen, rituelen, theater en film zorgen voor verbazingwekkend originele en groots gefilmde sequenties. Drumritmes worden in de ondertiteling naar woorden vertaald en een nachtelijk gesprek bij een kampvuur wordt af en toe op afstand gefilmd, een beetje wiebelig uit de hand, waardoor het even lijkt alsof een van die veelbesproken bosgeesten tijdelijk bezit heeft genomen van de camera. Wanneer de gouddelvers in beeld komen, in een aantal scènes die aankomen als een mokerslag, is geen activistische blik nodig om hierin de nieuwste vorm van kolonialisme te ontwaren.

Zelden slaagde een documentaire er zo goed in de leefwereld en het bewustzijn van een geïsoleerd levende groep mensen zo goed en ogenschijnlijk volledig te omarmen.

Bron Volkskrant

VAKANTIE ACTIVITEITEN VOOR DE JEUGD – NAKS SEPTEMBER 2019 LEEFTIJDSGROEP: 4 TOT EN MET 13 JAAR

De vrouwen afdeling van NAKS Akuba organiseerde ook in 2019 voor de vijfde keer een vakantie activiteit voor kinderen. Deze is gehouden op 3 tot en met 12 september.
In de afgelopen jaren hebben wij steeds ruim 40 kinderen per keer kunnen opvangen. Vanwege verminderde subsidie is het aantal dit jaar afgenomen. Wij hebben ouders en kinderen moeten teleurstellen maar konden niet meer dan 32 kinderen kosteloos meenemen in het traject.
Ouders hebben wel een bijdrage in natura geleverd zoals fruit, stroop, snoep. Een kleine groep heeft toch wel een financiele bijdrage geleverd. De kinderen hebben gedurende deze vakantiedagen kunnen genieten van een leuk en gevarieerd programma met activiteiten zoals zang, dans, handenarbeid en spelletjes en ze kregen dagelijks een brood- en warme maaltijd.
Ze hebben een dag doorgebracht in een speeltuin, er werden twee jaardagen gevierd en er werd een loterij gehouden. Het leuke hierbij was dat elk kind een prijs heeft gewonnen en dat de kinderen de prijzen onderling mochten ruilen.

Medewerkers

  • Roxanne Penelope en Henna Darnoud gaven leiding aan de groep 4 tot en met 6 jaar.
  • Renate Mans en Georgine Piqué leidden de groep 7 tot en met 13 jaar.
  • Serquino Yspol begeleidde de ‘fosten prey’.
  • In de keuken waren: Reci Perrefoort, Viola Brunst, Meriam Needa en Shirley Wijngaarden.

Paramaribo, 11 oktober 2019

G. Piqué Coördinator tevens voorzitter van NAKS Akuba

 

Documentaire film STONES HAVE LAWS, portret Surinaamse marrons van Lonnie van Brummelen, Siebren de Haan & Tolin Alexander.