Siegmien Power-Staphorst: ‘Opvattingen over het zwarte gezin moeten aanzienlijk worden bijgesteld’

De Clark Accord Foundation heeft op vrijdag jongstleden haar jaarlijkse terugkerende lezing gehouden in Buiten Sociëteit Het Park gehouden. Gedurende drie uren werd het onderwerp ‘Hoe ontwikkelt de zwarte man zich?’ besproken. Inleider Siegmien Power-Staphorts besprak opvattingen, die over de Afro-Surinamer bestaan. De opvatting: ‘Het lukt Afro-Surinaamse mannen niet om stabiele partnerrelaties te onderhouden’, werd onderzocht. De veel gehoorde historische verklaring: ‘Veel tot slaaf gemaakte Surinaamse vaders werden in de slavernijperiode gescheiden van hun gezin en apart verkocht’, kwam aan de orde. Dat zou een belangrijke reden zijn dat een groot deel van de Afro-Surinaamse mannen tot nog toe instabiele relaties onderhouden en weinig gericht zijn op de zorg en opvoeding van hun kinderen.

Niet alleen kommer en kwel
Power-Staphorst haalde meerdere wetenschappelijk onderzoeken naar deze opvatting aan. ‘Hoewel de relaties van Surinaamse slaven door blanke tijdgenoten als onzedelijk, instabiel en vrijblijvend werden gekenschetst, zijn er studies die laten zien dat gangbare opvattingen over het toenmalig gezin aanzienlijk dienen te worden bijgesteld.’ Gesteld werd, dat het effect op de stabiliteit van relaties te verwaarlozen valt als het gaat om de gescheiden verkoop van mannen en vrouwen, de moreel failliete blanken en de gedwongen verhuizingen. ‘Diverse studies hebben aangewezen dat het wat man-vrouw relaties betreft tijdens en na de slavenperiode, niet alleen kommer en kwel was.’

Eenzijdige benadering
Gebleken is dat slaven en slavinnen wel degelijk noties omtrent echtelijke verplichtingen en trouw zouden kennen en naleven. Dat het met de promiscuïteit van de man ook wel meeviel. Het zou onder andere door de Evangelische Broeder Gemeente komen, die alleen echtelijke twisten, overspel en polygamie optekende, waardoor deze opvatting is gaan leven. Aan echtelieden die niet veel ruzie maken of keurig samenwonen, werden niet veel woorden vuil gemaakt.

Het roer omgooien
De inleider vroeg zich af hoe we kunnen putten uit het verleden van de positieve, stabiele emotionele en economische verbintenissen. ‘Moeten we steeds de historische ontwikkelingen blijven aanhalen en ons daarachter verschuilen als het gaat om minder positieve gedragingen? Is het geen tijd om op zoek te gaan naar een positieve ombuiging, het doorbreken van een cirkel? Is het geen tijd om te kiezen voor het loslaten van het negatieve en het zwakke en versterken van het positieve en sterkte uit de historie van onze voorouders? Hoe kunnen we de vicieuze cirkel doorbreken, want het is duidelijk dat er actie ondernomen moet worden om het roer om te gooien om daadwerkelijk te streven naar stabiliteit van de relaties in emotioneel en economisch opzicht?’

HD

Bron:http://www.dbsuriname.com/dbsuriname/index.php/siegmien-power-staphorst-opvattingen-over-het-zwarte-gezin-moeten-aanzienlijk-worden-bijgesteld/

 

Hilli Arduin verzorgt story telling optredens in Canada in mei 2018

Hilli Arduin is bekend van story telling activiteiten in Suriname. Onlangs heeft ze enkele optredens in Canada verzorgd. Ze doet hieronder zelf verslag van deze activiteiten.

“Even een kort verslag van mijn optredens in Canada. Mijn zus is diplomaat en moest voor vergaderingen in Toronto zijn. Meestal vergezel ik haar op haar reis. Ik heb de story-telling companies in Toronto aangeschreven en ben toen uitgenodigd om in Toronto op te treden. Ik heb vrijdag 4 mei 2018 opgetreden in de “1001 Night Storytelling Cafe”. Op maandag 7 mei 2018 was mijn story-telling betaald optreden in het cultureel centrum “A Different Booklist”. Op 9 mei heb ik in een Opvangcentrum voor Bejaarden opgetreden met mijn Surinaamse verhaal “Bigi Kaaiman”, waarbij de Canadese ouderen flink meegezongen en meegeklapt hebben. De foto’s geven een beeld van de verschillende optredens.”

 

Mei 2018 – Fransje Gomes

23 Mey 1921  – 17 Agostu 2004

 Wan dyadya skrakidronman

Fransje Gomes (Frances Johanna Margretha  Gomes) ben de wan pikin fu potisma. Di a ben abi 13 yari a bigin wroko, ensrefi ben taki: na ini mi libi mi du ala wroko boyti motyo.

Fransje Gomes leki fa kondre sabi en, ben de wan bigimisi baka a skrakidron, Di a e gro kon no wan sma ben prakseri a ben o tron a fosi uma na Sranan di e prey skraki dron. A misi disi ben sabi fa fu mara dron taki te a e prey na wan wintiprey, winti musu bari kon. Dan a ben sabi fu prey a skraki gi ala winti ma srefi tu gi den difrenti kondre leki Sramaka, Kawna noso Para. Prey a skraki na so wan fasi a ben leri fu en bigisma di ben de bun pokuman tu.

Wi musu sabi taki prey poku tori a ten dati ben de wan sani pe na mansma ben e dray a tiki. Ma a uma disi no ben frede den, a ben e fon ttey gi den. Wi kan taki Fransje Gomes ben de wan kankan uma, di ben e du ala sani wan mansma ben man du. Wan moy eksenpre fu a tori disi na fa a bow en eygi oso. A prey nanga ala pokuman fu en ten so leki Iko, Botai, Cosmo Stars nanga Kaseko Masters

Na en libiten a kisi someni grani so leki: Ere-orde van de Palm (1998); Bigi Misi Oorkonde (2002); Kwakoe Jagernath Lachmon Award (2003).

Vermaard skrakispeler

Fransje Gomes (Frances Johanna Margretha  Gomes) werd geboren als kind van arme ouders en begon al  op 13-jarige leeftijd de kost te verdienen. Ze was een grootheid op de skraki, een Afro-Surinaams slaginstrument (membranofoon). Niemand had kunnen bevroeden dat zij de eerste vrouw zou worden die de skraki drum zou bespelen en nog wel op zo een virtuoze manier. Ze wist de skraki zo te bespelen dat
tijdens een winti-prey, de winti zich altijd lieten zien. Ze wist alle slagen van de verschillende winti-nummers te spelen, zoals deze bekend waren in Saramacca, Commewijne en Para. Deze manier om de skraki te bespelen, leerde zij van haar ouders die uitstekende muzikanten waren. In haar tijd was het maken van muziek een mannenaangelegenheid, maar ze liet zich daardoor niet uit het veld slaan. Gomes was een geëmancipeerde vrouw, die ook mannenwerk kon doen. Ze bouwde bijvoorbeeld eigenhandig haar woning. Ze heeft samen opgetreden met alle grote muzikanten en muziekgroepen van haar tijd zoals: Lieve Hugo, Botai, Cosmo Stars en Kaseko Masters.

Gomes werd in 1998 gedecoreerd tot Ridder in de Ere-orde van de Palm. In 2002 ontving ze de Bigi Misi Oorkonde en in 2003 de Kwakoe Jagernath Lachmon Award.

Copyright@NAKS ICONENKALENDER 2018

Zevende Clark Accord lezing 11 mei 2018 Buiten Sociëteit Het Park

Zevende Clark Accord lezing 11 mei 2018 Buiten Sociëteit Het Park

Thema: De positie van de Afro Surinaamse man in het Suriname van vandaag

Inleider: Siegmien Staphorst

Panel: Ciciel Lamesie, Juan Accord, Melvin Bouva, Julia Terborg en Leendert Pocornie.               Gracita Groenefelt leidt de discussie.

  • Datum: Vrijdag 11 mei 2018
  • Plaats:  Buitensociëteit Het Park
  • Tijd: 20.00 uur
  • Toegang: 50 SRD
  • Reserveren:  via email en/of telefonisch: Email: caf_pr@hotmail.com;                                                  Telf. 08714894/0330851

De Clark Accord Foundation nodigt u uit voor haar jaarlijkse activiteit: de Clark Accord Lezing. De lezing wordt voor de zevende maal georganiseerd en wordt afwisselend in Suriname en in Nederland gepresenteerd. Met zijn programma b Black Inc.b, wat het zwart bewustzijn stimuleerde, schonk Clark aandacht aan de zwarte mens in het algemene en de plek van deze groep in Nederland in het bijzonder.

Clark heeft meerdere malen het thema de positie van de zwarte man belicht: b De ontwikkeling van de zwarte vrouw gaat hard. Kijk maar naar de hoge scholen en universiteiten. De zwarte vrouwen zijn daar goed vertegenwoordigd. En dat is goed, want deze groep is veel te lang achtergesteld. Maar hoe ontwikkelt de zwarte man zich?

Namens de Clark Accord Foundation.

Mavis Accord